χαίρει τῷ δώρῳ καὶ τέρπεται ὃν κατὰ θυμόν·ὃς δέ κεν αὐτὸς ἕληται ἀναιδείηφι πιθήσας,καί τε σμικρὸν ἐόν, τό γʼ ἐπάχνωσεν φίλον ἦτορ.ὃς δʼ ἐπʼ ἐόντι φέρει, ὃ δʼ ἀλέξεται αἴθοπα λιμόν·εἰ γάρ κεν καὶ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ καταθεῖοκαὶ θαμὰ τοῦτʼ ἔρδοις, τάχα κεν μέγα καὶ τὸ γένοιτο.οὐδὲ τό γʼ ἐν οἴκῳ κατακείμενον ἀνέρα κήδει.οἴκοι βέλτερον εἶναι, ἐπεὶ βλαβερὸν τὸ θύρηφιν.ἐσθλὸν μὲν παρεόντος ἑλέσθαι, πῆμα δὲ θυμῷχρηίζειν ἀπεόντος, ἅ σε φράζεσθαι ἄνωγα.ἀρχομένου δὲ πίθου καὶ λήγοντος κορέσασθαι,μεσσόθι φείδεσθαι· δειλὴ δʼ ἐνὶ πυθμένι φειδώ.μισθὸς δʼ ἀνδρὶ φίλῳ εἰρημένος ἄρκιος ἔστω.καί τε κασιγνήτῳ γελάσας ἐπὶ μάρτυρα θέσθαι.πίστεις γάρ τοι ὁμῶς καὶ ἀπιστίαι ὤλεσαν ἄνδρας.μὴ δὲ γυνή σε νόον πυγοστόλος ἐξαπατάτωαἱμύλα κωτίλλουσα, τεὴν διφῶσα καλιήν.ὃς δὲ γυναικὶ πέποιθε, πέποιθʼ ὅ γε φηλήτῃσιν.μουνογενὴς δὲ πάις εἴη πατρώιον οἶκονφερβέμεν ὣς γὰρ πλοῦτος ἀέξεται ἐν μεγάροισιν.