δὼς ἀγαθή, ἅρπαξ δὲ κακή, θανάτοιο δότειρα.ὃς μὲν γάρ κεν ἀνὴρ ἐθέλων, ὅ γε, κεἰ μέγα δοίη,χαίρει τῷ δώρῳ καὶ τέρπεται ὃν κατὰ θυμόν·ὃς δέ κεν αὐτὸς ἕληται ἀναιδείηφι πιθήσας,καί τε σμικρὸν ἐόν, τό γʼ ἐπάχνωσεν φίλον ἦτορ.ὃς δʼ ἐπʼ ἐόντι φέρει, ὃ δʼ ἀλέξεται αἴθοπα λιμόν·εἰ γάρ κεν καὶ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ καταθεῖοκαὶ θαμὰ τοῦτʼ ἔρδοις, τάχα κεν μέγα καὶ τὸ γένοιτο.οὐδὲ τό γʼ ἐν οἴκῳ κατακείμενον ἀνέρα κήδει.οἴκοι βέλτερον εἶναι, ἐπεὶ βλαβερὸν τὸ θύρηφιν.ἐσθλὸν μὲν παρεόντος ἑλέσθαι, πῆμα δὲ θυμῷ