εἰς ἕτερον γάρ τίς τε ἰδὼν ἔργοιο χατίζειπλούσιον, ὃς σπεύδει μὲν ἀρώμεναι ἠδὲ φυτεύεινοἶκόν τʼ εὖ θέσθαι· ζηλοῖ δέ τε γείτονα γείτωνεἰς ἄφενος σπεύδοντʼ· ἀγαθὴ δʼ Ἔρις ἥδε βροτοῖσιν.καὶ κεραμεὺς κεραμεῖ κοτέει καὶ τέκτονι τέκτων,καὶ πτωχὸς πτωχῷ φθονέει καὶ ἀοιδὸς ἀοιδῷ.ὦ Πέρση, σὺ δὲ ταῦτα τεῷ ἐνικάτθεο θυμῷ,μηδέ σʼ Ἔρις κακόχαρτος ἀπʼ ἔργου θυμὸν ἐρύκοινείκεʼ ὀπιπεύοντʼ ἀγορῆς ἐπακουὸν ἐόντα.ὤρη γάρ τʼ ὀλίγη πέλεται νεικέων τʼ ἀγορέων τε,ᾧτινι μὴ βίος ἔνδον ἐπηετανὸς κατάκειταιὡραῖος, τὸν γαῖα φέρει, Δημήτερος ἀκτήν.τοῦ κε κορεσσάμενος νείκεα καὶ δῆριν ὀφέλλοιςκτήμασʼ ἐπʼ ἀλλοτρίοις· σοὶ δʼ οὐκέτι δεύτερον ἔσταιὧδʼ ἔρδειν· ἀλλʼ αὖθι διακρινώμεθα νεῖκοςἰθείῃσι δίκῃς, αἵ τʼ ἐκ Διός εἰσιν ἄρισται.ἤδη μὲν γὰρ κλῆρον ἐδασσάμεθʼ, ἀλλὰ τὰ πολλὰἁρπάζων ἐφόρεις μέγα κυδαίνων βασιλῆαςδωροφάγους, οἳ τήνδε δίκην ἐθέλουσι δίκασσαι.νήπιοι, οὐδὲ ἴσασιν ὅσῳ πλέον ἥμισυ παντὸς