τοὶ μὲν ὑποχθόνιοι μάκαρες θνητοῖς καλέονται,δεύτεροι, ἀλλʼ ἔμπης τιμὴ καὶ τοῖσιν ὀπηδεῖ—,Ζεὺς δὲ πατὴρ τρίτον ἄλλο γένος μερόπων ἀνθρώπωνχάλκειον ποίησʼ, οὐκ ἀργυρέῳ οὐδὲν ὁμοῖον,ἐκ μελιᾶν, δεινόν τε καὶ ὄβριμον· οἷσιν Ἄρηοςἔργʼ ἔμελεν στονόεντα καὶ ὕβριες· οὐδέ τι σῖτονἤσθιον, ἀλλʼ ἀδάμαντος ἔχον κρατερόφρονα θυμόν,ἄπλαστοι· μεγάλη δὲ βίη καὶ χεῖρες ἄαπτοιἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν.ὧν δʼ ἦν χάλκεα μὲν τεύχεα, χάλκεοι δέ τε οἶκοιχαλκῷ δʼ εἰργάζοντο· μέλας δʼ οὐκ ἔσκε σίδηρος.καὶ τοὶ μὲν χείρεσσιν ὕπο σφετέρῃσι δαμέντεςβῆσαν ἐς εὐρώεντα δόμον κρυεροῦ Αίδαονώνυμνοι· θάνατος δὲ καὶ ἐκπάγλους περ ἐόνταςεἷλε μέλας, λαμπρὸν δʼ ἔλιπον φάος ἠελίοιο.αὐτὰρ ἐπεὶ καὶ τοῦτο γένος κατὰ γαῖʼ ἐκάλυψεν,αὖτις ἔτʼ ἄλλο τέταρτον ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃΖεὺς Κρονίδης ποίησε, δικαιότερον καὶ ἄρειον,ἀνδρῶν ἡρώων θεῖον γένος, οἳ καλέονταιἡμίθεοι, προτέρη γενεὴ κατʼ ἀπείρονα γαῖαν.