ἀγγελίην πωλεῖται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.ὁππότʼ ἔρις καὶ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρηταικαί ῥʼ ὅστις ψεύδηται Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,Ζεὺς δέ τε Ἶριν ἔπεμψε θεῶν μέγαν ὅρκον ἐνεῖκαιτηλόθεν ἐν χρυσέῃ προχόῳ πολυώνυμον ὕδωρψυχρόν, ὅτʼ ἐκ πέτρης καταλείβεται ἠλιβάτοιοὑψηλῆς· πολλὸν δὲ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείηςἐξ ἱεροῦ ποταμοῖο ῥέει διὰ νύκτα μέλαινανὨκεανοῖο κέρας· δεκάτη δʼ ἐπὶ μοῖρα δέδασται·ἐννέα μὲν περὶ γῆν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσηςδίνῃς ἀργυρέῃς εἱλιγμένος εἰς ἅλα πίπτει,ἣ δὲ μίʼ ἐκ πέτρης προρέει μέγα πῆμα θεοῖσιν.ὅς κεν τὴν ἐπίορκον ἀπολλείψας ἐπομόσσῃἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου,κεῖται νήυτμος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτόν·οὐδέ ποτʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἔρχεται ἆσσονβρώσιος, ἀλλά τε κεῖται ἀνάπνευστος καὶ ἄναυδοςστρωτοῖς ἐν λεχέεσσι, κακὸν δέ ἑ κῶμα καλύπτει.αὐτὰρ ἐπεὶ νοῦσον τελέσῃ μέγαν εἰς ἐνιαυτόν,ἄλλος γʼ ἐξ ἄλλου δέχεται χαλεπώτερος ἄεθλος. εἰνάετες δὲ θεῶν ἀπαμείρεται αἰὲν ἐόντων,οὐδέ ποτʼ ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται οὐδʼ ἐπὶ δαῖταςἐννέα πάντα ἔτεα· δεκάτῳ δʼ ἐπιμίσγεται αὖτιςεἴρας ἐς ἀθανάτων, οἳ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσιν.τοῖον ἄρʼ ὅρκον ἔθεντο θεοὶ Στυγὸς ἄφθιτον ὕδωρὠγύγιον, τὸ δʼ ἵησι καταστυφέλου διὰ χώρου.ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντοςπόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασινἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ.ἔνθα δὲ μαρμάρεαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδὸςἀστεμφής, ῥίζῃσι διηνεκέεσσιν ἀρηρώς,αὐτοφυής· πρόσθεν δὲ θεῶν ἔκτοσθεν ἁπάντωνΤιτῆνες ναίουσι, πέρην Χάεος ζοφεροῖο.αὐτὰρ ἐρισμαράγοιο Διὸς κλειτοὶ ἐπίκουροιδώματα ναιετάουσιν ἐπʼ Ὠκεανοῖο θεμέθλοις,Κόττος τʼ ἠδὲ Γύης· Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόνταγαμβρὸν ἑὸν ποίησε βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος,δῶκε δὲ Κυμοπόλειαν ὀπυίειν, θυγατέρα ἥν.αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπʼ οὐρανοῦ ἐξέλασεν Ζεύς, ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυφωέα Γαῖα πελώρηΤαρτάρου ἐν φιλότητι διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην·οὗ χεῖρες μὲν ἔασιν ἐπʼ ἰσχύι, ἔργματʼ ἔχουσαι,καὶ πόδες ἀκάματοι κρατεροῦ θεοῦ· ἐκ δέ οἱ ὤμωνἣν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος,γλώσσῃσιν δνοφερῇσι λελιχμότες, ἐκ δέ οἱ ὄσσωνθεσπεσίῃς κεφαλῇσιν ὑπʼ ὀφρύσι πῦρ ἀμάρυσσεν·πασέων δʼ ἐκ κεφαλέων πῦρ καίετο δερκομένοιο·φωναὶ δʼ ἐν πάσῃσιν ἔσαν δεινῇς κεφαλῇσιπαντοίην ὄπʼ ἰεῖσαι ἀθέσφατον· ἄλλοτε μὲν γὰρφθέγγονθʼ ὥστε θεοῖσι συνιέμεν, ἄλλοτε δʼ αὖτεταύρου ἐριβρύχεω, μένος ἀσχέτου, ὄσσαν ἀγαύρου,ἄλλοτε δʼ αὖτε λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος,ἄλλοτε δʼ αὖ σκυλάκεσσιν ἐοικότα, θαύματʼ ἀκοῦσαι,ἄλλοτε δʼ αὖ ῥοίζεσχʼ, ὑπὸ δʼ ἤχεεν οὔρεα μακρά.καί νύ κεν ἔπλετο ἔργον ἀμήχανον ἤματι κείνῳκαί κεν ὅ γε θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν,εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.σκληρὸν δʼ ἐβρόντησε καὶ ὄβριμον, ἀμφὶ δὲ γαῖασμερδαλέον κονάβησε καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεπόντος τʼ Ὠκεανοῦ τε ῥοαὶ καὶ Τάρταρα γαίης.ποσσὶ δʼ ὕπʼ ἀθανάτοισι μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμποςὀρνυμένοιο ἄνακτος· ἐπεστενάχιζε δὲ γαῖα.καῦμα δʼ ὑπʼ ἀμφοτέρων κάτεχεν ἰοειδέα πόντονβροντῆς τε στεροπῆς τε, πυρός τʼ ἀπὸ τοῖο πελώρου,