πρεσβυτάτη· νόσφιν δὲ θεῶν κλυτὰ δώματα ναίειμακρῇσιν πέτρῃσι κατηρεφέʼ· ἀμφὶ δὲ πάντηκίοσιν ἀργυρέοισι πρὸς οὐρανὸν ἐστήρικται.παῦρα δὲ Θαύμαντος θυγάτηρ πόδας ὠκέα Ἶριςἀγγελίην πωλεῖται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.ὁππότʼ ἔρις καὶ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρηταικαί ῥʼ ὅστις ψεύδηται Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,Ζεὺς δέ τε Ἶριν ἔπεμψε θεῶν μέγαν ὅρκον ἐνεῖκαιτηλόθεν ἐν χρυσέῃ προχόῳ πολυώνυμον ὕδωρψυχρόν, ὅτʼ ἐκ πέτρης καταλείβεται ἠλιβάτοιοὑψηλῆς· πολλὸν δὲ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείηςἐξ ἱεροῦ ποταμοῖο ῥέει διὰ νύκτα μέλαινανὨκεανοῖο κέρας· δεκάτη δʼ ἐπὶ μοῖρα δέδασται·