ἑστᾶσιν, δεινὸς δὲ κύων προπάροιθε φυλάσσεινηλειής, τέχνην δὲ κακὴν ἔχει· ἐς μὲν ἰόνταςσαίνει ὁμῶς οὐρῇ τε καὶ οὔασιν ἀμφοτέροισιν,ἐξελθεῖν δʼ οὐκ αὖτις ἐᾷ πάλιν, ἀλλὰ δοκεύωνἐσθίει, ὅν κε λάβῃσι πυλέων ἔκτοσθεν ἰόντα.ἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης.ἔνθα δὲ ναιετάει στυγερὴ θεὸς ἀθανάτοισι, δεινὴ Στύξ, θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖοπρεσβυτάτη· νόσφιν δὲ θεῶν κλυτὰ δώματα ναίειμακρῇσιν πέτρῃσι κατηρεφέʼ· ἀμφὶ δὲ πάντηκίοσιν ἀργυρέοισι πρὸς οὐρανὸν ἐστήρικται.παῦρα δὲ Θαύμαντος θυγάτηρ πόδας ὠκέα Ἶριςἀγγελίην πωλεῖται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.ὁππότʼ ἔρις καὶ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρηταικαί ῥʼ ὅστις ψεύδηται Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,Ζεὺς δέ τε Ἶριν ἔπεμψε θεῶν μέγαν ὅρκον ἐνεῖκαιτηλόθεν ἐν χρυσέῃ προχόῳ πολυώνυμον ὕδωρψυχρόν, ὅτʼ ἐκ πέτρης καταλείβεται ἠλιβάτοιοὑψηλῆς· πολλὸν δὲ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείηςἐξ ἱεροῦ ποταμοῖο ῥέει διὰ νύκτα μέλαινανὨκεανοῖο κέρας· δεκάτη δʼ ἐπὶ μοῖρα δέδασται·ἐννέα μὲν περὶ γῆν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσηςδίνῃς ἀργυρέῃς εἱλιγμένος εἰς ἅλα πίπτει,ἣ δὲ μίʼ ἐκ πέτρης προρέει μέγα πῆμα θεοῖσιν.ὅς κεν τὴν ἐπίορκον ἀπολλείψας ἐπομόσσῃἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου,κεῖται νήυτμος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτόν·οὐδέ ποτʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἔρχεται ἆσσονβρώσιος, ἀλλά τε κεῖται ἀνάπνευστος καὶ ἄναυδοςστρωτοῖς ἐν λεχέεσσι, κακὸν δέ ἑ κῶμα καλύπτει.αὐτὰρ ἐπεὶ νοῦσον τελέσῃ μέγαν εἰς ἐνιαυτόν,ἄλλος γʼ ἐξ ἄλλου δέχεται χαλεπώτερος ἄεθλος. εἰνάετες δὲ θεῶν ἀπαμείρεται αἰὲν ἐόντων,οὐδέ ποτʼ ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται οὐδʼ ἐπὶ δαῖταςἐννέα πάντα ἔτεα· δεκάτῳ δʼ ἐπιμίσγεται αὖτιςεἴρας ἐς ἀθανάτων, οἳ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσιν.τοῖον ἄρʼ ὅρκον ἔθεντο θεοὶ Στυγὸς ἄφθιτον ὕδωρὠγύγιον, τὸ δʼ ἵησι καταστυφέλου διὰ χώρου.ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντοςπόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασινἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ.ἔνθα δὲ μαρμάρεαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδὸςἀστεμφής, ῥίζῃσι διηνεκέεσσιν ἀρηρώς,αὐτοφυής· πρόσθεν δὲ θεῶν ἔκτοσθεν ἁπάντωνΤιτῆνες ναίουσι, πέρην Χάεος ζοφεροῖο.αὐτὰρ ἐρισμαράγοιο Διὸς κλειτοὶ ἐπίκουροιδώματα ναιετάουσιν ἐπʼ Ὠκεανοῖο θεμέθλοις,Κόττος τʼ ἠδὲ Γύης· Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόνταγαμβρὸν ἑὸν ποίησε βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος,δῶκε δὲ Κυμοπόλειαν ὀπυίειν, θυγατέρα ἥν.αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπʼ οὐρανοῦ ἐξέλασεν Ζεύς, ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυφωέα Γαῖα πελώρηΤαρτάρου ἐν φιλότητι διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην·οὗ χεῖρες μὲν ἔασιν ἐπʼ ἰσχύι, ἔργματʼ ἔχουσαι,καὶ πόδες ἀκάματοι κρατεροῦ θεοῦ· ἐκ δέ οἱ ὤμωνἣν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος,γλώσσῃσιν δνοφερῇσι λελιχμότες, ἐκ δέ οἱ ὄσσωνθεσπεσίῃς κεφαλῇσιν ὑπʼ ὀφρύσι πῦρ ἀμάρυσσεν·πασέων δʼ ἐκ κεφαλέων πῦρ καίετο δερκομένοιο·φωναὶ δʼ ἐν πάσῃσιν ἔσαν δεινῇς κεφαλῇσιπαντοίην ὄπʼ ἰεῖσαι ἀθέσφατον· ἄλλοτε μὲν γὰρφθέγγονθʼ ὥστε θεοῖσι συνιέμεν, ἄλλοτε δʼ αὖτεταύρου ἐριβρύχεω, μένος ἀσχέτου, ὄσσαν ἀγαύρου,ἄλλοτε δʼ αὖτε λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος,ἄλλοτε δʼ αὖ σκυλάκεσσιν ἐοικότα, θαύματʼ ἀκοῦσαι,ἄλλοτε δʼ αὖ ῥοίζεσχʼ, ὑπὸ δʼ ἤχεεν οὔρεα μακρά.καί νύ κεν ἔπλετο ἔργον ἀμήχανον ἤματι κείνῳκαί κεν ὅ γε θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν,εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.σκληρὸν δʼ ἐβρόντησε καὶ ὄβριμον, ἀμφὶ δὲ γαῖασμερδαλέον κονάβησε καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεπόντος τʼ Ὠκεανοῦ τε ῥοαὶ καὶ Τάρταρα γαίης.ποσσὶ δʼ ὕπʼ ἀθανάτοισι μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμποςὀρνυμένοιο ἄνακτος· ἐπεστενάχιζε δὲ γαῖα.καῦμα δʼ ὑπʼ ἀμφοτέρων κάτεχεν ἰοειδέα πόντονβροντῆς τε στεροπῆς τε, πυρός τʼ ἀπὸ τοῖο πελώρου,πρηστήρων ἀνέμων τε κεραυνοῦ τε φλεγέθοντος.ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα·θυῖε δʼ ἄρʼ ἀμφʼ ἀκτὰς περί τʼ ἀμφί τε κύματα μακρὰῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἄσβεστος ὀρώρει·τρέε δʼ Ἀίδης, ἐνέροισι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων,Τιτῆνές θʼ ὑποταρτάριοι, Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,ἀσβέστου κελάδοιο καὶ αἰνῆς δηιοτῆτος.Ζεὺς δʼ ἐπεὶ οὖν κόρθυνεν ἑὸν μένος, εἵλετο δʼ ὅπλα,βροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν,πλῆξεν ἀπʼ Οὐλύμποιο ἐπάλμενος· ἀμφὶ δὲ πάσαςἔπρεσε θεσπεσίας κεφαλὰς δεινοῖο πελώρου.αὐτὰρ ἐπεὶ δή μιν δάμασεν πληγῇσιν ἱμάσσας,ἤριπε γυιωθείς, στενάχιζε δὲ γαῖα πελώρη.φλὸξ δὲ κεραυνωθέντος ἀπέσσυτο τοῖο ἄνακτοςοὔρεος ἐν βήσσῃσιν ἀιδνῇς παιπαλοέσσῃς, πληγέντος. πολλὴ δὲ πελώρη καίετο γαῖαἀτμῇ θεσπεσίῃ καὶ ἐτήκετο κασσίτερος ὣςτέχνῃ ὕπʼ αἰζηῶν ἐν ἐυτρήτοις χοάνοισιθαλφθείς, ἠὲ σίδηρος, ὅ περ κρατερώτατός ἐστιν.οὔρεος ἐν βήσσῃσι δαμαζόμενος πυρὶ κηλέῳτήκεται ἐν χθονὶ δίῃ ὑφʼ Ἡφαιστου παλάμῃσιν.ὣς ἄρα τήκετο γαῖα σέλαι πυρὸς αἰθομένοιο.ῥῖψε δέ μιν θυμῷ ἀκαχὼν ἐς Τάρταρον εὐρύν.ἐκ δὲ Τυφωέος ἔστʼ ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων,νόσφι Νότου Βορέω τε καὶ ἀργέστεω Ζεφύροιο·οἵ γε μὲν ἐκ θεόφιν γενεή, θνητοῖς μέγʼ ὄνειαρ·οἱ δʼ ἄλλοι μαψαῦραι ἐπιπνείουσι θάλασσαν·αἳ δή τοι πίπτουσαι ἐς ἠεροειδέα πόντον,πῆμα μέγα θνητοῖσι, κακῇ θυίουσιν ἀέλλῃ·ἄλλοτε δʼ ἄλλαι ἄεισι διασκιδνᾶσί τε νῆαςναύτας τε φθείρουσι· κακοῦ δʼ οὐ γίγνεται ἀλκὴἀνδράσιν, οἳ κείνῃσι συνάντωνται κατὰ πόντον·αἳ δʼ αὖ καὶ κατὰ γαῖαν ἀπείριτον ἀνθεμόεσσανἔργʼ ἐρατὰ φθείρουσι χαμαιγενέων ἀνθρώπωνπιμπλεῖσαι κόνιός τε καὶ ἀργαλέου κολοσυρτοῦ. αὐτὰρ ἐπεί ῥα πόνον μάκαρες θεοὶ ἐξετέλεσσαν,Τιτήνεσσι δὲ τιμάων κρίναντο βίηφι,δή ῥα τότʼ ὤτρυνον βασιλευέμεν ἠδὲ ἀνάσσεινΓαίης φραδμοσύνῃσιν Ὀλύμπιον εὐρύοπα Ζῆνἀθανάτων· ὃ δὲ τοῖσιν ἑὰς διεδάσσατο τιμάς. Ζεὺς δὲ θεῶν βασιλεὺς πρώτην ἄλοχον θέτο
Μῆτινπλεῖστα τε ἰδυῖαν ἰδὲ θνητῶν ἀνθρώπων.ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε θεὰν γλαυκῶπιν Ἀθήνηντέξεσθαι, τότʼ ἔπειτα δόλῳ φρένας ἐξαπατήσαςαἱμυλίοισι λόγοισιν ἑὴν ἐσκάτθετο νηδὺνΓαίης φραδμοσύνῃσι καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος.τὼς γάρ οἱ φρασάτην, ἵνα μὴ βασιληίδα τιμὴνἄλλος ἔχοι Διὸς ἀντὶ θεῶν αἰειγενετάων.ἐκ γὰρ τῆς εἵμαρτο περίφρονα τέκνα γενέσθαι·πρώτην μὲν κούρην γλαυκώπιδα Τριτογένειανἶσον ἔχουσαν πατρὶ μένος καὶ ἐπίφρονα βουλήν.αὐτὰρ ἔπειτʼ ἄρα παῖδα θεῶν βασιλῆα καὶ ἀνδρῶνἤμελλεν τέξεσθαι, ὑπέρβιον ἦτορ ἔχοντα·ἀλλʼ ἄρα μιν Ζεὺς πρόσθεν ἑὴν ἐσκάτθετο νηδύν,ὡς δή οἱ φράσσαιτο θεὰ ἀγαθόν τε κακόν τε. δεύτερον ἠγάγετο λιπαρὴν Θέμιν, ἣ τέκεν Ὥρας,Εὐνουμίην τε Δίκην τε καὶ Εἰρήνην τεθαλυῖαν,αἳ ἔργʼ ὠρεύουσι καταθνητοῖσι βροτοῖσι,Μοίρας θʼ, ᾗ πλείστην τιμὴν πόρε μητίετα Ζεύς,Κλωθώ τε Λάχεσίν τε καὶ Ἄτροπον, αἵτε διδοῦσι