ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν ἠδʼ οὔασι ὄσσαν ἀκοῦσαιαὔτως, ὡς εἰ Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεπίλνατο· τοῖος γάρ κε μέγας ὑπὸ δοῦπος ὀρώρειτῆς μὲν ἐρειπομένης, τοῦ δʼ ὑψόθεν ἐξεριπόντος·τόσσος δοῦπος ἔγεντο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων. σὺν δʼ ἄνεμοι ἔνοσίν τε κονίην τʼ ἐσφαράγιζονβροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν,κῆλα Διὸς μεγάλοιο, φέρον δʼ ἰαχήν τʼ ἐνοπήν τεἐς μέσον ἀμφοτέρων· ὄτοβος δʼ ἄπλητος ὀρώρεισμερδαλέης ἔριδος, κάρτος δʼ ἀνεφαίνετο ἔργων.ἐκλίνθη δὲ μάχη· πρὶν δʼ ἀλλήλοις ἐπέχοντεςἐμμενέως ἐμάχοντο διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.οἳ δʼ ἄρʼ ἐνὶ πρώτοισι μάχην δριμεῖαν ἔγειρανΚόττος τε Βριάρεώς τε Γύης τʼ ἄατος πολέμοιο,οἵ ῥα τριηκοσίας πέτρας στιβαρῶν ἀπὸ χειρῶνπέμπον ἐπασσυτέρας, κατὰ δʼ ἐσκίασαν βελέεσσιΤιτῆνας, καὶ τοὺς μὲν ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείηςπέμψαν καὶ δεσμοῖσιν ἐν ἀργαλέοισιν ἔδησανχερσὶν νικήσαντες ὑπερθύμους περ ἐόντας,τόσσον ἔνερθʼ ὑπὸ γῆς, ὅσον οὐρανός ἐστʼ ἀπὸ γαίης·τόσσον γάρ τʼ ἀπὸ γῆς ἐς Τάρταρον ἠερόεντα.ἐννέα γὰρ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμωνοὐρανόθεν κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς γαῖαν ἵκοιτο·ἐννέα δʼ αὖ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμωνἐκ γαίης κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς Τάρταρον ἵκοι. τὸν πέρι χάλκεον ἕρκος ἐλήλαται· ἀμφὶ δέ μιν νὺξτριστοιχεὶ κέχυται περὶ δειρήν· αὐτὰρ ὕπερθενγῆς ῥίζαι πεφύασι καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.ἔνθα θεοὶ Τιτῆνες ὑπὸ ζόφῳ ἠερόεντικεκρύφαται βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταοχώρῳ ἐν εὐρώεντι, πελώρης ἔσχατα γαίης.τοῖς οὐκ ἐξιτόν ἐστι. θύρας δʼ ἐπέθηκε Ποσειδέωνχαλκείας, τεῖχος δὲ περοίχεται ἀμφοτέρωθεν.ἔνθα Γύης Κόττος τε καὶ Ὀβριάρεως μεγάθυμοςναίουσιν, φύλακες πιστοὶ Διὸς αἰγιόχοιο.ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντοςπόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασιν