μαρνάμενοι Τιτῆσιν ἀνὰ κρατερὰς ὑσμίνας.ὣς φάτʼ· ἐπῄνεσσαν δὲ θεοί, δωτῆρες ἐάων,μῦθον ἀκούσαντες· πολέμου δʼ ἐλιλαίετο θυμὸςμᾶλλον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθε· μάχην δʼ ἀμέγαρτον ἔγειρανπάντες, θήλειαι τε καὶ ἄρσενες, ἤματι κείνῳ,Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο,οὕς τε Ζεὺς Ἐρέβευσφιν ὑπὸ χθονὸς ἧκε φόωσδεδεινοί τε κρατεροί τε, βίην ὑπέροπλον ἔχοντες.τῶν ἑκατὸν μὲν χεῖρες ἀπʼ ὤμων ἀίσσοντοπᾶσιν ὁμῶς, κεφαλαὶ δὲ ἑκάστῳ πεντήκονταἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν.οἳ τότε Τιτήνεσσι κατέσταθεν ἐν δαῒ λυγρῇπέτρας ἠλιβάτους στιβαρῇς ἐν χερσὶν ἔχοντες. Τιτῆνες δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγαςπροφρονέως, χειρῶν τε βίης θʼ ἅμα ἔργον ἔφαινονἀμφότεροι· δεινὸν δὲ περίαχε πόντος ἀπείρων,γῆ δὲ μέγʼ ἐσμαράγησεν, ἐπέστενε δʼ οὐρανὸς εὐρὺςσειόμενος, πεδόθεν δὲ τινάσσετο μακρὸς Ὄλυμποςῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἵκανε βαρεῖαΤάρταρον ἠερόεντα, ποδῶν τʼ αἰπεῖα ἰωὴἀσπέτου ἰωχμοῖο βολάων τε κρατεράων·ὣς ἄρʼ ἐπʼ ἀλλήλοις ἵεσαν βέλεα στονόεντα.φωνὴ δʼ ἀμφοτέρων ἵκετʼ οὐρανὸν ἀστερόεντακεκλομένων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.οὐδʼ ἄρʼ ἔτι Ζεὺς ἴσχεν ἑὸν μένος, ἀλλά νυ τοῦ γεεἶθαρ μὲν μένεος πλῆντο φρένες, ἐκ δέ τε πᾶσανφαῖνε βίην· ἄμυδις δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανοῦ ἠδʼ ἀπʼ Ὀλύμπουἀστράπτων ἔστειχε συνωχαδόν· οἱ δὲ κεραυνοὶἴκταρ ἅμα βροντῇ τε καὶ ἀστεροπῇ ποτέοντοχειρὸς ἄπο στιβαρῆς, ἱερὴν φλόγα εἰλυφόωντεςταρφέες· ἀμφὶ δὲ γαῖα φερέσβιος ἐσμαράγιζεκαιομένη, λάκε δʼ ἀμφὶ πυρὶ μεγάλʼ ἄσπετος ὕλη.ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ Ὠκεανοῖο ῥέεθραπόντος τʼ ἀτρύγετος· τοὺς δʼ ἄμφεπε θερμὸς ἀυτμὴΤιτῆνας χθονίους, φλὸξ δʼ αἰθέρα δῖαν ἵκανενἄσπετος, ὄσσε δʼ ἄμερδε καὶ ἰφθίμων περ ἐόντωναὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ τε στεροπῆς τε.καῦμα δὲ θεσπέσιον κάτεχεν Χάος· εἴσατο δʼ ἄντα