οἳ μὲν ἀφʼ ὑψηλῆς Ὄθρυος Τιτῆνες ἀγαυοί,οἳ δʼ ἄρʼ ἀπʼ Οὐλύμποιο θεοί, δωτῆρες ἐάων,οὓς τέκεν ἠύκομος Ῥείη Κρόνῳ εὐνηθεῖσα.οἵ ῥα τότʼ ἀλλήλοισι χόλον θυμαλγέʼ ἔχοντεςσυνεχέως ἐμάχοντο δέκα πλείους ἐνιαυτούς·οὐδέ τις ἦν ἔριδος χαλεπῆς λύσις οὐδὲ τελευτὴοὐδετέροις, ἶσον δὲ τέλος τέτατο πτολέμοιο.ἀλλʼ ὅτε δὴ κείνοισι παρέσχεθεν ἄρμενα πάντα,νέκταρ τʼ ἀμβροσίην τε, τά περ θεοὶ αὐτοὶ ἔδουσι,πάντων ἐν στήθεσσιν ἀέξετο θυμὸς ἀγήνωρ.ὡς νέκταρ τʼ ἐπάσαντο καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινήν,δὴ τότε τοῖς μετέειπε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·κέκλυτε μευ, Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀγλαὰ
τέκνα,ὄφρʼ εἴπω, τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.ἤδη γὰρ μάλα δηρὸν ἐναντίοι ἀλλήλοισινίκης καὶ κράτεος πέρι μαρνάμεθʼ ἤματα πάνταΤιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐκγενόμεσθα.ὑμεῖς δὲ μεγάλην τε βίην καὶ χεῖρας ἀάπτουςφαίνετε Τιτήνεσσιν ἐναντίοι ἐν δαῒ λυγρῇμνησάμενοι φιλότητος ἐνηέος, ὅσσα παθόντεςἐς φάος ἂψ ἀφίκεσθε δυσηλεγέος ὑπὸ δεσμοῦἡμετέρας διὰ βουλὰς ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος.ὣς φάτο· τὸν δʼ ἐξαῦτις ἀμείβετο Κόττος
ἀμύμων·Δαιμόνιʼ, οὐκ ἀδάητα πιφαύσκεαι· ἀλλὰ καὶ
αὐτοὶἴδμεν, ὅ τοι περὶ μὲν πραπίδες, περὶ δʼ ἐστὶ νόημα,ἀλκτὴρ δʼ ἀθανάτοισιν ἀρῆς γένεο κρυεροῖο.σῇσι δʼ ἐπιφροσύνῃσιν ὑπὸ ζόφου ἠερόεντοςἄψορρον δʼ† ἐξαῦτις ἀμειλίκτων ὑπὸ δεσμῶνἠλύθομεν, Κρόνου υἱὲ ἄναξ, ἀνάελπτα παθόντες.τῷ καὶ νῦν ἀτενεῖ τε νόῳ καὶ ἐπίφρονι βουλῇῥυσόμεθα κράτος ὑμὸν ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτιμαρνάμενοι Τιτῆσιν ἀνὰ κρατερὰς ὑσμίνας.ὣς φάτʼ· ἐπῄνεσσαν δὲ θεοί, δωτῆρες ἐάων,μῦθον ἀκούσαντες· πολέμου δʼ ἐλιλαίετο θυμὸςμᾶλλον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθε· μάχην δʼ ἀμέγαρτον ἔγειρανπάντες, θήλειαι τε καὶ ἄρσενες, ἤματι κείνῳ,Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο,οὕς τε Ζεὺς Ἐρέβευσφιν ὑπὸ χθονὸς ἧκε φόωσδεδεινοί τε κρατεροί τε, βίην ὑπέροπλον ἔχοντες.τῶν ἑκατὸν μὲν χεῖρες ἀπʼ ὤμων ἀίσσοντοπᾶσιν ὁμῶς, κεφαλαὶ δὲ ἑκάστῳ πεντήκονταἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν.οἳ τότε Τιτήνεσσι κατέσταθεν ἐν δαῒ λυγρῇπέτρας ἠλιβάτους στιβαρῇς ἐν χερσὶν ἔχοντες. Τιτῆνες δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγαςπροφρονέως, χειρῶν τε βίης θʼ ἅμα ἔργον ἔφαινονἀμφότεροι· δεινὸν δὲ περίαχε πόντος ἀπείρων,γῆ δὲ μέγʼ ἐσμαράγησεν, ἐπέστενε δʼ οὐρανὸς εὐρὺςσειόμενος, πεδόθεν δὲ τινάσσετο μακρὸς Ὄλυμποςῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἵκανε βαρεῖαΤάρταρον ἠερόεντα, ποδῶν τʼ αἰπεῖα ἰωὴἀσπέτου ἰωχμοῖο βολάων τε κρατεράων·ὣς ἄρʼ ἐπʼ ἀλλήλοις ἵεσαν βέλεα στονόεντα.φωνὴ δʼ ἀμφοτέρων ἵκετʼ οὐρανὸν ἀστερόεντακεκλομένων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.οὐδʼ ἄρʼ ἔτι Ζεὺς ἴσχεν ἑὸν μένος, ἀλλά νυ τοῦ
γεεἶθαρ μὲν μένεος πλῆντο φρένες, ἐκ δέ τε πᾶσανφαῖνε βίην· ἄμυδις δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανοῦ ἠδʼ ἀπʼ Ὀλύμπουἀστράπτων ἔστειχε συνωχαδόν· οἱ δὲ κεραυνοὶἴκταρ ἅμα βροντῇ τε καὶ ἀστεροπῇ ποτέοντοχειρὸς ἄπο στιβαρῆς, ἱερὴν φλόγα εἰλυφόωντεςταρφέες· ἀμφὶ δὲ γαῖα φερέσβιος ἐσμαράγιζεκαιομένη, λάκε δʼ ἀμφὶ πυρὶ μεγάλʼ ἄσπετος ὕλη.ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ Ὠκεανοῖο ῥέεθραπόντος τʼ ἀτρύγετος· τοὺς δʼ ἄμφεπε θερμὸς ἀυτμὴΤιτῆνας χθονίους, φλὸξ δʼ αἰθέρα δῖαν ἵκανενἄσπετος, ὄσσε δʼ ἄμερδε καὶ ἰφθίμων περ ἐόντωναὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ τε στεροπῆς τε.καῦμα δὲ θεσπέσιον κάτεχεν Χάος· εἴσατο δʼ ἄνταὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν ἠδʼ οὔασι ὄσσαν ἀκοῦσαιαὔτως, ὡς εἰ Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεπίλνατο· τοῖος γάρ κε μέγας ὑπὸ δοῦπος ὀρώρειτῆς μὲν ἐρειπομένης, τοῦ δʼ ὑψόθεν ἐξεριπόντος·τόσσος δοῦπος ἔγεντο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων. σὺν δʼ ἄνεμοι ἔνοσίν τε κονίην τʼ ἐσφαράγιζονβροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν,κῆλα Διὸς μεγάλοιο, φέρον δʼ ἰαχήν τʼ ἐνοπήν τεἐς μέσον ἀμφοτέρων· ὄτοβος δʼ ἄπλητος ὀρώρεισμερδαλέης ἔριδος, κάρτος δʼ ἀνεφαίνετο ἔργων.ἐκλίνθη δὲ μάχη· πρὶν δʼ ἀλλήλοις ἐπέχοντεςἐμμενέως ἐμάχοντο διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.οἳ δʼ ἄρʼ ἐνὶ πρώτοισι μάχην δριμεῖαν ἔγειρανΚόττος τε Βριάρεώς τε Γύης τʼ ἄατος πολέμοιο,οἵ ῥα τριηκοσίας πέτρας στιβαρῶν ἀπὸ χειρῶνπέμπον ἐπασσυτέρας, κατὰ δʼ ἐσκίασαν βελέεσσιΤιτῆνας, καὶ τοὺς μὲν ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείηςπέμψαν καὶ δεσμοῖσιν ἐν ἀργαλέοισιν ἔδησανχερσὶν νικήσαντες ὑπερθύμους περ ἐόντας,τόσσον ἔνερθʼ ὑπὸ γῆς, ὅσον οὐρανός ἐστʼ ἀπὸ γαίης·τόσσον γάρ τʼ ἀπὸ γῆς ἐς Τάρταρον ἠερόεντα.ἐννέα γὰρ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμωνοὐρανόθεν κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς γαῖαν ἵκοιτο·ἐννέα δʼ αὖ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμωνἐκ γαίης κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς Τάρταρον ἵκοι. τὸν πέρι χάλκεον ἕρκος ἐλήλαται· ἀμφὶ δέ μιν νὺξτριστοιχεὶ κέχυται περὶ δειρήν· αὐτὰρ ὕπερθενγῆς ῥίζαι πεφύασι καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.ἔνθα θεοὶ Τιτῆνες ὑπὸ ζόφῳ ἠερόεντικεκρύφαται βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταοχώρῳ ἐν εὐρώεντι, πελώρης ἔσχατα γαίης.τοῖς οὐκ ἐξιτόν ἐστι. θύρας δʼ ἐπέθηκε Ποσειδέωνχαλκείας, τεῖχος δὲ περοίχεται ἀμφοτέρωθεν.ἔνθα Γύης Κόττος τε καὶ Ὀβριάρεως μεγάθυμοςναίουσιν, φύλακες πιστοὶ Διὸς αἰγιόχοιο.ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντοςπόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασινἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ,χάσμα μέγʼ, οὐδέ κε πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸνοὖδας ἵκοιτʼ, εἰ πρῶτα πυλέων ἔντοσθε γένοιτο,ἀλλά κεν ἔνθα καὶ ἔνθα φέροι πρὸ θύελλα θυέλλῃἀργαλέη· δεινὸν δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιτοῦτο τέρας. Νυκτὸς δʼ ἐρεβεννῆς οἰκία δεινὰἕστηκεν νεφέλῃς κεκαλυμμένα κυανέῃσιν. τῶν πρόσθʼ Ἰαπετοῖο πάις ἔχει οὐρανὸν εὐρὺνἑστηὼς κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτῃσι χέρεσσινἀστεμφέως, ὅθι Νύξ τε καὶ Ἡμέρη ἆσσον ἰοῦσαιἀλλήλας προσέειπον, ἀμειβόμεναι μέγαν οὐδὸνχάλκεον· ἣ μὲν ἔσω καταβήσεται, ἣ δὲ θύραζεἔρχεται, οὐδέ ποτʼ ἀμφοτέρας δόμος ἐντὸς ἐέργει,ἀλλʼ αἰεὶ ἑτέρη γε δόμων ἔκτοσθεν ἐοῦσαγαῖαν ἐπιστρέφεται, ἣ δʼ αὖ δόμου ἐντὸς ἐοῦσαμίμνει τὴν αὐτῆς ὥρην ὁδοῦ, ἔστʼ ἂν ἵκηται,ἣ μὲν ἐπιχθονίοισι φάος πολυδερκὲς ἔχουσα, ἣ δʼ Ὕπνον μετὰ χερσί, κασίγνητον Θανάτοιο.Νὺξ ὀλοή, νεφέλῃ κεκαλυμμένη ἠεροειδεῖ.ἔνθα δὲ Νυκτὸς παῖδες ἐρεμνῆς οἰκίʼ ἔχουσιν,Ὕπνος καὶ Θάνατος, δεινοὶ θεοί· οὐδέ ποτʼ αὐτοὺςἨέλιος φαέθων ἐπιδέρκεται ἀκτίνεσσινοὐρανὸν εἲς ἀνιὼν οὐδʼ οὐρανόθεν καταβαίνων.τῶν δʼ ἕτερος γαῖάν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσηςἥσυχος ἀνστρέφεται καὶ μείλιχος ἀνθρώποισι,τοῦ δὲ σιδηρέη μὲν κραδίη, χάλκεον δέ οἱ ἦτορνηλεὲς ἐν στήθεσσιν· ἔχει δʼ ὃν πρῶτα λάβῃσινἀνθρώπων· ἐχθρὸς δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.ἔνθα θεοῦ χθονίου πρόσθεν δόμοι ἠχήεντεςἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης