μέμβλεται ἐν στήθεσσιν, ἀκηδέα θυμὸν ἐχούσαις,τυτθὸν ἀπʼ ἀκροτάτης κορυφῆς νιφόεντος Ὀλύμπου.ἔνθα σφιν λιπαροί τε χοροὶ καὶ δώματα καλά.πὰρ δʼ αὐτῇς Χάριτές τε καὶ Ἵμερος οἰκίʼ ἔχουσινἐν θαλίῃς· ἐρατὴν δὲ διὰ στόμα ὄσσαν ἱεῖσαιμέλπονται πάντων τε νόμους καὶ ἤθεα κεδνὰἀθανάτων κλείουσιν, ἐπήρατον ὄσσαν ἱεῖσαι.αἳ τότʼ ἴσαν πρὸς Ὄλυμπον ἀγαλλόμεναι ὀπὶ καλῇ,ἀμβροσίῃ μολπῇ· περὶ δʼ ἴαχε γαῖα μέλαιναὑμνεύσαις, ἐρατὸς δὲ ποδῶν ὕπο δοῦπος ὀρώρεινισσομένων πατέρʼ εἰς ὅν· ὃ δʼ οὐρανῷ ἐμβασιλεύει,αὐτὸς ἔχων βροντὴν ἠδʼ αἰθαλόεντα κεραυνόν,κάρτει νικήσας πατέρα Κρόνον· εὖ δὲ ἕκασταἀθανάτοις διέταξεν ὁμῶς καὶ ἐπέφραδε τιμάς.ταῦτʼ ἄρα Μοῦσαι ἄειδον, Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι,ἐννέα θυγατέρες μεγάλου Διὸς ἐκγεγαυῖαι,Κλειώ τʼ Εὐτέρπη τε Θάλειά τε Μελπομέενη τεΤερψιχόρη τʼ Ἐρατώ τε Πολύμνιά τʼ Οὐρανίη τεΚαλλιόπη θʼ· ἣ δὲ προφερεστάτη ἐστὶν ἁπασέων.ἣ γὰρ καὶ βασιλεῦσιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ.