κηφῆνας βόσκωσι, κακῶν ξυνήονας ἔργων—αἳ μέν τε πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύνταἠμάτιαι σπεύδουσι τιθεῖσί τε κηρία λευκά,οἳ δʼ ἔντοσθε μένοντες ἐπηρεφέας κατὰ σίμβλουςἀλλότριον κάματον σφετέρην ἐς γαστέρʼ ἀμῶνται—ὣς δʼ αὔτως ἄνδρεσσι κακὸν θνητοῖσι γυναῖκαςΖεὺς ὑψιβρεμέτης θῆκεν, ξυνήονας ἔργωνἀργαλέων· ἕτερον δὲ πόρεν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο·ὅς κε γάμον φεύγων καὶ μέρμερα ἔργα γυναικῶνμὴ γῆμαι ἐθέλῃ, ὀλοὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἵκοιτοχήτεϊ γηροκόμοιο· ὅ γʼ οὐ βιότου ἐπιδευὴςζώει, ἀποφθιμένου δὲ διὰ κτῆσιν δατέονταιχηρωσταί· ᾧ δʼ αὖτε γάμου μετὰ μοῖρα γένηται,