αὐτίκα δʼ ἀντὶ πυρὸς τεῦξεν κακὸν ἀνθρώποισιν·γαίης γὰρ σύμπλασσε περικλυτὸς Ἀμφιγυήειςπαρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς.ζῶσε δὲ καὶ κόσμησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνηἀργυφέη ἐσθῆτι· κατὰ κρῆθεν δὲ καλύπτρηνδαιδαλέην χείρεσσι κατέσχεθε, θαῦμα ἰδέσθαι·ἀμφὶ δέ οἱ στεφάνους, νεοθηλέος ἄνθεα ποίης,ἱμερτοὺς περίθηκε καρήατι Παλλὰς Ἀθήνη.ἀμφὶ δέ οἱ στεφάνην χρυσέην κεφαλῆφιν ἔθηκε,τὴν αὐτὸς ποίησε περικλυτὸς Ἀμφιγυήειςἀσκήσας παλάμῃσι, χαριζόμενος Διὶ πατρί.τῇ δʼ ἐνὶ δαίδαλα πολλὰ τετεύχατο, θαῦμα ἰδέσθαι,κνώδαλʼ, ὅσʼ ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδὲ θάλασσα,τῶν ὅ γε πόλλʼ ἐνέθηκε,—χάρις δʼ ἀπελάμπετο πολλή,—θαυμάσια, ζῴοισιν ἐοικότα φωνήεσσιν.αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε καλὸν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο. ἐξάγαγʼ, ἔνθα περ ἄλλοι ἔσαν θεοὶ ἠδʼ ἄνθρωποι,κόσμῳ ἀγαλλομένην γλαυκώπιδος ὀβριμοπάτρης.θαῦμα δʼ ἔχʼ ἀθανάτους τε θεοὺς θνητούς τʼ ἀνθρώπους,ὡς εἶδον δόλον αἰπύν, ἀμήχανον ἀνθρώποισιν.ἐκ τῆς γὰρ γένος ἐστὶ γυναικῶν θηλυτεράων, τῆς γὰρ ὀλώιόν ἐστι γένος καὶ φῦλα γυναικῶν,πῆμα μέγʼ αἳ θνητοῖσι μετʼ ἀνδράσι ναιετάουσινοὐλομένης πενίης οὐ σύμφοροι, ἀλλὰ κόροιο.ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν σμήνεσσι κατηρεφέεσσι μέλισσαικηφῆνας βόσκωσι, κακῶν ξυνήονας ἔργων—αἳ μέν τε πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύνταἠμάτιαι σπεύδουσι τιθεῖσί τε κηρία λευκά,οἳ δʼ ἔντοσθε μένοντες ἐπηρεφέας κατὰ σίμβλουςἀλλότριον κάματον σφετέρην ἐς γαστέρʼ ἀμῶνται—ὣς δʼ αὔτως ἄνδρεσσι κακὸν θνητοῖσι γυναῖκαςΖεὺς ὑψιβρεμέτης θῆκεν, ξυνήονας ἔργωνἀργαλέων· ἕτερον δὲ πόρεν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο·ὅς κε γάμον φεύγων καὶ μέρμερα ἔργα γυναικῶνμὴ γῆμαι ἐθέλῃ, ὀλοὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἵκοιτοχήτεϊ γηροκόμοιο· ὅ γʼ οὐ βιότου ἐπιδευὴςζώει, ἀποφθιμένου δὲ διὰ κτῆσιν δατέονταιχηρωσταί· ᾧ δʼ αὖτε γάμου μετὰ μοῖρα γένηται,κεδνὴν δʼ ἔσχεν ἄκοιτιν ἀρηρυῖαν πραπίδεσσι,τῷ δέ τʼ ἀπʼ αἰῶνος κακὸν ἐσθλῷ ἀντιφερίζειἐμμενές· ὃς δέ κε τέτμῃ ἀταρτηροῖο γενέθλης, ζώει ἐνὶ στήθεσσιν ἔχων ἀλίαστον ἀνίηνθυμῷ καὶ κραδίῃ, καὶ ἀνήκεστον κακόν ἐστιν.ὣς οὐκ ἔστι Διὸς κλέψαι νόον οὐδὲ παρελθεῖν.οὐδὲ γὰρ Ἰαπετιονίδης ἀκάκητα Προμηθεὺςτοῖό γʼ ὑπεξήλυξε βαρὺν χόλον, ἀλλʼ ὑπʼ ἀνάγκηςκαὶ πολύιδριν ἐόντα μέγας κατὰ δεσμὸς ἐρύκει.Βριάρεῳ δʼ ὡς πρῶτα πατὴρ ὠδύσσατο θυμῷΚόττῳ τʼ ἠδὲ Γύῃ, δῆσεν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷἠνορέην ὑπέροπλον ἀγώμενος ἠδὲ καὶ εἶδοςκαὶ μέγεθος· κατένασσε δʼ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης. ἔνθʼ οἵ γʼ ἄλγεʼ ἔχοντες ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντεςεἵατʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ, μεγάλης ἐν πείρασι γαίης,δηθὰ μάλʼ ἀχνύμενοι, κραδίῃ μέγα πένθος ἔχοντες.ἀλλά σφεας Κρονίδης τε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι,οὓς τέκεν ἠύκομος Ῥείη Κρόνου ἐν φιλότητι, Γαίης φραδμοσύνῃσιν ἀνήγαγον ἐς φάος αὖτις·αὐτὴ γάρ σφιν ἅπαντα διηνεκέως κατέλεξεσὺν κείνοις νίκην τε καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι.δηρὸν γὰρ μάρναντο πόνον θυμαλγέʼ ἔχοντεςΤιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο, ἀντίον ἀλλήλοισι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας,οἳ μὲν ἀφʼ ὑψηλῆς Ὄθρυος Τιτῆνες ἀγαυοί,οἳ δʼ ἄρʼ ἀπʼ Οὐλύμποιο θεοί, δωτῆρες ἐάων,οὓς τέκεν ἠύκομος Ῥείη Κρόνῳ εὐνηθεῖσα.οἵ ῥα τότʼ ἀλλήλοισι χόλον θυμαλγέʼ ἔχοντεςσυνεχέως ἐμάχοντο δέκα πλείους ἐνιαυτούς·οὐδέ τις ἦν ἔριδος χαλεπῆς λύσις οὐδὲ τελευτὴοὐδετέροις, ἶσον δὲ τέλος τέτατο πτολέμοιο.ἀλλʼ ὅτε δὴ κείνοισι παρέσχεθεν ἄρμενα πάντα,νέκταρ τʼ ἀμβροσίην τε, τά περ θεοὶ αὐτοὶ ἔδουσι,πάντων ἐν στήθεσσιν ἀέξετο θυμὸς ἀγήνωρ.ὡς νέκταρ τʼ ἐπάσαντο καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινήν,δὴ τότε τοῖς μετέειπε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·κέκλυτε μευ, Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀγλαὰ
τέκνα,ὄφρʼ εἴπω, τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.ἤδη γὰρ μάλα δηρὸν ἐναντίοι ἀλλήλοισινίκης καὶ κράτεος πέρι μαρνάμεθʼ ἤματα πάνταΤιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐκγενόμεσθα.ὑμεῖς δὲ μεγάλην τε βίην καὶ χεῖρας ἀάπτουςφαίνετε Τιτήνεσσιν ἐναντίοι ἐν δαῒ λυγρῇμνησάμενοι φιλότητος ἐνηέος, ὅσσα παθόντεςἐς φάος ἂψ ἀφίκεσθε δυσηλεγέος ὑπὸ δεσμοῦἡμετέρας διὰ βουλὰς ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος.