ἐκ τοῦ δʼ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπωνκαίουσʼ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν.τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·Ἰαπετιονίδη, πάντων πέρι μήδεα εἰδώς,ὦ πέπον, οὐκ ἄρα πω δολίης ἐπιλήθεο τέχνης.ὣς φάτο χωόμενος Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς·ἐκ τούτου δὴ ἔπειτα δόλου μεμνημένος αἰεὶοὐκ ἐδίδου Μελίῃσι πυρὸς μένος ἀκαμάτοιοθνητοῖς ἀνθρώποις, οἳ ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσιν.ἀλλά μιν ἐξαπάτησεν ἐὺς πάις Ἰαπετοῖοκλέψας ἀκαμάτοιο πυρὸς τηλέσκοπον. αὐγὴνἐν κοΐλῳ νάρθηκι· δάκεν δέ ἑ νειόθι θυμόν,Ζῆνʼ ὑψιβρεμέτην, ἐχόλωσε δέ μιν φίλον ἦτορ,