ἤπιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,μείλιχον ἐξ ἀρχῆς, ἀγανώτατον ἐντὸς Ὀλύμπου.γείνατο δʼ Ἀστερίην ἐυώνυμον, ἥν ποτε Πέρσηςἠγάγετʼ ἐς μέγα δῶμα φίλην κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ἢ δʼ ὑποκυσαμένη Ἑκάτην τέκε, τὴν περὶ πάντωνΖεὺς Κρονίδης τίμησε· πόρεν δέ οἱ ἀγλαὰ δῶρα,μοῖραν ἔχειν γαίης τε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.ἣ δὲ καὶ ἀστερόεντος ἀπʼ οὐρανοῦ ἔμμορε τιμῆςἀθανάτοις τε θεοῖσι τετιμένη ἐστὶ μάλιστα. καὶ γὰρ νῦν, ὅτε πού τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπωνἔρδων ἱερὰ καλὰ κατὰ νόμον ἱλάσκηται,κικλῄσκει Ἑκάτην. πολλή τέ οἱ ἕσπετο τιμὴῥεῖα μάλʼ, ᾧ πρόφρων γε θεὰ ὑποδέξεται εὐχάς,καί τέ οἱ ὄλβον ὀπάζει, ἐπεὶ δύναμίς γε πάρεστιν.ὅσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντοκαὶ τιμὴν ἔλαχον, τούτων ἔχει αἶσαν ἁπάντων.οὐδέ τί μιν Κρονίδης ἐβιήσατο οὐδέ τʼ ἀπηύρα,ὅσσʼ ἔλαχεν Τιτῆσι μετὰ προτέροισι θεοῖσιν,ἀλλʼ ἔχει, ὡς τὸ πρῶτον ἀπʼ ἀρχῆς ἔπλετο δασμός,καὶ γέρας ἐν γαίῃ τε καὶ οὐρανῷ ἠδὲ θαλάσσῃ· οὐδʼ, ὅτι μουνογενής, ἧσσον θεὰ ἔμμορε τιμῆς,ἀλλʼ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον, ἐπεὶ Ζεὺς τίεται αὐτήν.ᾧ δʼ ἐθέλει, μεγάλως παραγίγνεται ἠδʼ ὀνίνησιν·ἔν τε δίκῃ βασιλεῦσι παρʼ αἰδοίοισι καθίζει, ἔν τʼ ἀγορῇ λαοῖσι μεταπρέπει, ὅν κʼ ἐθέλῃσιν·ἠδʼ ὁπότʼ ἐς πόλεμον φθεισήνορα θωρήσσωνταιἀνέρες, ἔνθα θεὰ παραγίγνεται, οἷς κʼ ἐθέλῃσινίκην προφρονέως ὀπάσαι καὶ κῦδος ὀρέξαι. ἐσθλὴ δʼ αὖθʼ ὁπότʼ ἄνδρες ἀεθλεύωσιν ἀγῶνι, ἔνθα θεὰ καὶ τοῖς παραγίγνεται ἠδʼ ὀνίνησιν·νικήσας δὲ βίῃ καὶ κάρτεϊ καλὸν ἄεθλονῥεῖα φέρει χαίρων τε, τοκεῦσι δὲ κῦδος ὀπάζει.ἐσθλὴ δʼ ἱππήεσσι παρεστάμεν, οἷς κʼ ἐθέλῃσιν.καὶ τοῖς, οἳ γλαυκὴν δυσπέμφελον ἐργάζονται,εὔχονται δʼ Ἑκάτῃ καὶ ἐρικτύπῳ Ἐννοσιγαίῳ,ῥηιδίως ἄγρην κυδρὴ θεὸς ὤπασε πολλήν,ῥεῖα δʼ ἀφείλετο φαινομένην, ἐθέλουσά γε θυμῷ.ἐσθλὴ δʼ ἐν σταθμοῖσι σὺν Ἑρμῇ ληίδʼ ἀέξειν·βουκολίας δʼ ἀγέλας τε καὶ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶνποίμνας τʼ εἰροπόκων ὀίων, θυμῷ γʼ ἐθέλουσα,ἐξ ὀλίγων βριάει κἀκ πολλῶν μείονα θῆκεν.οὕτω τοι καὶ μουνογενὴς ἐκ μητρὸς ἐοῦσαπᾶσι μετʼ ἀθανάτοισι τετίμηται γεράεσσιν.θῆκε δέ μιν Κρονίδης κουροτρόφον, οἳ μετʼ ἐκείνηνὀφθαλμοῖσιν ἴδοντο φάος πολυδερκέος Ἠοῦς.οὕτως ἐξ ἀρχῆς κουροτρόφος, αἳ δέ τε τιμαί.Ῥείη δὲ δμηθεῖσα Κρόνῳ τέκε φαίδιμα τέκνα,Ἱστίην Δήμητρα καὶ Ἥρην χρυσοπέδιλονἴφθιμόν τʼ Ἀίδην, ὃς ὑπὸ χθονὶ δώματα ναίεινηλεὲς ἦτορ ἔχων, καὶ ἐρίκτυπον ἘννοσίγαιονΖῆνά τε μητιόεντα, θεῶν πατέρʼ ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν,τοῦ καὶ ὑπὸ βροντῆς πελεμίζεται εὐρεῖα χθών.καὶ τοὺς μὲν κατέπινε μέγας Κρόνος, ὥς τις ἕκαστοςνηδύος ἐξ ἱερῆς μητρὸς πρὸς γούναθʼ ἵκοιτο, τὰ φρονέων, ἵνα μή τις ἀγαυῶν Οὐρανιώνωνἄλλος ἐν ἀθανάτοισιν ἔχοι βασιληίδα τιμήν.πεύθετο γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος,οὕνεκά οἱ πέπρωτο ἑῷ ὑπὸ παιδὶ δαμῆναικαὶ κρατερῷ περ ἐόντι, Διὸς μεγάλου διὰ βουλάς·τῷ ὅ γʼ ἄρʼ οὐκ ἀλαὸς σκοπιὴν ἔχεν, ἀλλὰ δοκεύωνπαῖδας ἑοὺς κατέπινε· Ῥέην δʼ ἔχε πένθος ἄλαστον.ἀλλʼ ὅτε δὴ Δίʼ ἔμελλε θεῶν πατέρʼ ἠδὲ καὶ ἀνδρῶντέξεσθαι, τότʼ ἔπειτα φίλους λιτάνευε τοκῆαςτοὺς αὐτῆς, Γαῖάν τε καὶ Οὐρανὸν ἀστερόεντα,μῆτιν συμφράσσασθαι, ὅπως λελάθοιτο τεκοῦσαπαῖδα φίλον, τίσαιτο δʼ ἐρινῦς πατρὸς ἑοῖοπαίδων θʼ, οὓς κατέπινε μέγας Κρόνος ἀγκυλομήτης.οἳ δὲ θυγατρὶ φίλῃ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο,καί οἱ πεφραδέτην, ὅσα περ πέπρωτο γενέσθαιἀμφὶ Κρόνῳ βασιλῆι καὶ υἱέι καρτεροθύμῳ.πέμψαν δʼ ἐς Λύκτον, Κρήτης ἐς πίονα δῆμον,ὁππότʼ ἄρʼ ὁπλότατον παίδων τέξεσθαι ἔμελλε,Ζῆνα μέγαν· τὸν μέν οἱ ἐδέξατο Γαῖα πελώρηΚρήτῃ ἐν εὐρείῃ τραφέμεν ἀτιταλλέμεναί τε. ἔνθα μιν ἷκτο φέρουσα θοὴν διὰ νύκτα μέλαινανπρώτην ἐς Λύκτον· κρύψεν δέ ἑ χερσὶ λαβοῦσαἄντρῳ ἐν ἠλιβάτῳ, ζαθέης ὑπὸ κεύθεσι γαίης,Αἰγαίῳ ἐν ὄρει πεπυκασμένῳ ὑλήεντι.τῷ δὲ σπαργανίσασα μέγαν λίθον ἐγγυάλιξενΟὐρανίδῃ μέγʼ ἄνακτι, θεῶν προτέρῳ βασιλῆι.τὸν τόθʼ ἑλὼν χείρεσσιν ἑὴν ἐσκάτθετο νηδὺνσχέτλιος· οὐδʼ ἐνόησε μετὰ φρεσίν, ὥς οἱ ὀπίσσωἀντὶ λίθου ἑὸς υἱὸς ἀνίκητος καὶ ἀκηδὴςλείπεθʼ, ὅ μιν τάχʼ ἔμελλε βίῃ καὶ χερσὶ δαμάσσαςτιμῆς ἐξελάειν, ὃ δʼ ἐν ἀθανάτοισι ἀνάξειν.καρπαλίμως δʼ ἄρʼ ἔπειτα μένος καὶ φαίδιμα
γυῖαηὔξετο τοῖο ἄνακτος· ἐπιπλομένων δʼ ἐνιαυτῶνΓαίης ἐννεσίῃσι πολυφραδέεσσι δολωθεὶςὃν γόνον ἄψ ἀνέηκε μέγας Κρόνος ἀγκυλομήτηςνικηθεὶς τέχνῃσι βίηφί τε παιδὸς ἑοῖο.πρῶτον δʼ ἐξέμεσεν λίθον, ὃν πύματον κατέπινεν· τὸν μὲν Ζεὺς στήριξε κατὰ χθονὸς εὐρυοδείηςΠυθοῖ ἐν ἠγαθέῃ γυάλοις ὕπο Παρνησοῖοσῆμʼ ἔμεν ἐξοπίσω, θαῦμα θνητοῖσι βροτοῖσιν.λῦσε δὲ πατροκασιγνήτους ὀλοῶν ὑπὸ δεσμῶνΟὐρανίδας, οὓς δῆσε πατὴρ ἀεσιφροσύνῃσιν·οἳ οἱ ἀπεμνήσαντο χάριν ἐυεργεσιάων,δῶκαν δὲ βροντὴν ἠδʼ αἰθαλόεντα κεραυνὸνκαὶ στεροπήν· τὸ πρὶν δὲ πελώρη Γαῖα κεκεύθει·τοῖς πίσυνος θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.κούρην δʼ Ἰαπετὸς καλλίσφυρον Ὠκεανίνηνἠγάγετο Κλυμένην καὶ ὁμὸν λέχος εἰσανέβαινεν.ἣ δέ οἱ Ἄτλαντα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·τίκτε δʼ ὑπερκύδαντα Μενοίτιον ἠδὲ Προμηθέαποικίλον αἰολόμητιν, ἁμαρτίνοόν τʼ Ἐπιμηθέαὃς κακὸν ἐξ ἀρχῆς γένετʼ ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν·πρῶτος γάρ ῥα Διὸς πλαστὴν ὑπέδεκτο γυναῖκαπαρθένον. ὑβριστὴν δὲ Μενοίτιον εὐρύοπα Ζεὺςεἰς Ἔρεβος κατέπεμψε βαλὼν ψολόεντι κεραυνῷεἵνεκʼ ἀτασθαλίης τε καὶ ἠνορέης ὑπερόπλου.Ἄτλας δʼ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχει κρατερῆς ὑπʼ ἀνάγκηςπείρασιν ἐν γαίης, πρόπαρ Εσπερίδων λιγυφώνων,ἑστηὼς κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτῃσι χέρεσσιν·ταύτην γάρ οἱ μοῖραν ἐδάσσατο μητίετα Ζεύς. δῆσε δʼ ἀλυκτοπέδῃσι Προμηθέα ποικιλόβουλονδεσμοῖς ἀργαλέοισι μέσον διὰ κίονʼ ἐλάσσας·καί οἱ ἐπʼ αἰετὸν ὦρσε τανύπτερον· αὐτὰρ ὅ γʼ ἧπαρἤσθιεν ἀθάνατον, τὸ δʼ ἀέξετο ἶσον ἁπάντηνυκτός ὅσον πρόπαν ἦμαρ ἔδοι τανυσίπτερος ὄρνις.τὸν μὲν ἄρʼ Ἀλκμήνης καλλισφύρου ἄλκιμος υἱὸςἩρακλέης ἔκτεινε, κακὴν δʼ ἀπὸ νοῦσον ἄλαλκενἸαπετιονίδῃ καὶ ἐλύσατο δυσφροσυνάωνοὐκ ἀέκητι Ζηνὸς Ὀλυμπίου ὑψιμέδοντος,ὄφρʼ Ἡρακλῆος Θηβαγενέος κλέος εἴηπλεῖον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθεν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν.ταῦτʼ ἄρα ἁζόμενος τίμα ἀριδείκετον υἱόν·καί περ χωόμενος παύθη χόλου, ὃν πρὶν ἔχεσκεν,οὕνεκʼ ἐρίζετο βουλὰς ὑπερμενέι Κρονίωνι.καὶ γὰρ ὅτʼ ἐκρίνοντο θεοὶ θνητοί τʼ ἄνθρωποιΜηκώνῃ, τότʼ ἔπειτα μέγαν βοῦν πρόφρονι θυμῷδασσάμενος προέθηκε, Διὸς νόον ἐξαπαφίσκων.τοῖς μὲν γὰρ σάρκας τε καὶ ἔγκατα πίονα δημῷἐν ῥινῷ κατέθηκε καλύψας γαστρὶ βοείῃ,τῷ δʼ αὖτʼ ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃεὐθετίσας κατέθηκε καλύψας ἀργέτι δημῷ.δὴ τότε μιν προσέειπε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·Ἰαπετιονίδη, πάντων ἀριδείκετʼ ἀνάκτων,ὦ πέπον, ὡς ἑτεροζήλως διεδάσσαο μοίρας.ὣς φάτο κερτομέων Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Προμηθεὺς ἀγκυλομήτηςἦκʼ ἐπιμειδήσας, δολίης δʼ οὐ λήθετο τέχνης·ζεῦ κύδιστε μέγιστε θεῶν αἰειγενετάων,τῶν δʼ ἕλεʼ, ὁπποτέρην σε ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἀνώγει.Φῆ ῥα δολοφρονέων· Ζεὺς δʼ ἄφθιτα μήδεα εἰδὼςγνῶ ῥʼ οὐδʼ ἠγνοίησε δόλον· κακὰ δʼ ὄσσετο θυμῷθνητοῖς ἀνθρώποισι, τὰ καὶ τελέεσθαι ἔμελλεν.χερσὶ δʼ ὅ γʼ ἀμφοτέρῃσιν ἀνείλετο λευκὸν ἄλειφαρ.χώσατο δὲ φρένας ἀμφί, χόλος δέ μιν ἵκετο θυμόν,ὡς ἴδεν ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ.