ἦλθε δʼ ἄρα πρώτη Στὺξ ἄφθιτος Οὔλυμπόνδεσὺν σφοῖσιν παίδεσσι φίλου διὰ μήδεα πατρός.τὴν δὲ Ζεὺς τίμησε, περισσὰ δὲ δῶρα δέδωκεν.αὐτὴν μὲν γὰρ ἔθηκε θεῶν μέγαν ἔμμεναι ὅρκον, παῖδας δʼ ἤματα πάντα ἑοῦ μεταναιέτας εἶναι.ὣς δʼ αὔτως πάντεσσι διαμπερές, ὥς περ ὑπέστη,ἐξετέλεσσʼ· αὐτὸς δὲ μέγα κρατεῖ ἠδὲ ἀνάσσει.φοίβη δʼ αὖ Κοίου πολυήρατον ἦλθεν ἐς εὐνήν·κυσαμένη δὴ ἔπειτα θεὰ θεοῦ ἐν φιλότητιΛητὼ κυανόπεπλον ἐγείνατο, μείλιχον αἰεί,ἤπιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,μείλιχον ἐξ ἀρχῆς, ἀγανώτατον ἐντὸς Ὀλύμπου.γείνατο δʼ Ἀστερίην ἐυώνυμον, ἥν ποτε Πέρσηςἠγάγετʼ ἐς μέγα δῶμα φίλην κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ἢ δʼ ὑποκυσαμένη Ἑκάτην τέκε, τὴν περὶ πάντωνΖεὺς Κρονίδης τίμησε· πόρεν δέ οἱ ἀγλαὰ δῶρα,μοῖραν ἔχειν γαίης τε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.ἣ δὲ καὶ ἀστερόεντος ἀπʼ οὐρανοῦ ἔμμορε τιμῆςἀθανάτοις τε θεοῖσι τετιμένη ἐστὶ μάλιστα. καὶ γὰρ νῦν, ὅτε πού τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπωνἔρδων ἱερὰ καλὰ κατὰ νόμον ἱλάσκηται,κικλῄσκει Ἑκάτην. πολλή τέ οἱ ἕσπετο τιμὴῥεῖα μάλʼ, ᾧ πρόφρων γε θεὰ ὑποδέξεται εὐχάς,καί τέ οἱ ὄλβον ὀπάζει, ἐπεὶ δύναμίς γε πάρεστιν.ὅσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντοκαὶ τιμὴν ἔλαχον, τούτων ἔχει αἶσαν ἁπάντων.οὐδέ τί μιν Κρονίδης ἐβιήσατο οὐδέ τʼ ἀπηύρα,ὅσσʼ ἔλαχεν Τιτῆσι μετὰ προτέροισι θεοῖσιν,ἀλλʼ ἔχει, ὡς τὸ πρῶτον ἀπʼ ἀρχῆς ἔπλετο δασμός,καὶ γέρας ἐν γαίῃ τε καὶ οὐρανῷ ἠδὲ θαλάσσῃ· οὐδʼ, ὅτι μουνογενής, ἧσσον θεὰ ἔμμορε τιμῆς,ἀλλʼ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον, ἐπεὶ Ζεὺς τίεται αὐτήν.ᾧ δʼ ἐθέλει, μεγάλως παραγίγνεται ἠδʼ ὀνίνησιν·ἔν τε δίκῃ βασιλεῦσι παρʼ αἰδοίοισι καθίζει, ἔν τʼ ἀγορῇ λαοῖσι μεταπρέπει, ὅν κʼ ἐθέλῃσιν·ἠδʼ ὁπότʼ ἐς πόλεμον φθεισήνορα θωρήσσωνταιἀνέρες, ἔνθα θεὰ παραγίγνεται, οἷς κʼ ἐθέλῃσινίκην προφρονέως ὀπάσαι καὶ κῦδος ὀρέξαι.