ἄπλητον κοτέουσα βίῃ Ἡρακληείῃ. καὶ τὴν μὲν Διὸς υἱὸς ἐνήρατο νηλέι χαλκῷἈμφιτρυωνιάδης σὺν ἀρηιφίλῳ ἸολάῳΗρακλέης βουλῇσιν Ἀθηναίης ἀγελείης.ἣ δὲ Χίμαιραν ἔτικτε πνέουσαν ἀμαιμάκετον πῦρ,δεινήν τε μεγάλην τε ποδώκεά τε κρατερήν τε·τῆς δʼ ἦν τρεῖς κεφαλαί· μία μὲν χαροποῖο λέοντος,ἣ δὲ χιμαίρης, ἣ δʼ ὄφιος, κρατεροῖο δράκοντος,πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα,δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο.τὴν μὲν Πήγασος εἷλε καὶ ἐσθλὸς Βελλεροφόντης. ἣ δʼ ἄρα Φῖκʼ ὀλοὴν τέκε Καδμείοισιν ὄλεθρονὍρθῳ ὑποδμηθεῖσα Νεμειαῖόν τε λέοντα,τόν ῥʼ Ἥρη θρέψασα Διὸς κυδρὴ παράκοιτιςγουνοῖσιν κατένασσε Νεμείης, πῆμʼ ἀνθρώποις.ἔνθʼ ἄρʼ ὃ οἰκείων ἐλεφαίρετο φῦλʼ ἀνθρώπων, κοιρανέων Τρητοῖο Νεμείης ἠδʼ Ἀπέσαντος·ἀλλά ἑ ἲς ἐδάμασσε βίης Ἡρακληείης.Κητὼ δʼ ὁπλότατον Φόρκυι φιλότητι μιγεῖσαγείνατο δεινὸν ὄφιν, ὃς ἐρεμνῆς κεύθεσι γαίηςπείρασιν ἐν μεγάλοις παγχρύσεα μῆλα φυλάσσει. τοῦτο μὲν ἐκ Κητοῦς καὶ Φόρκυνος γένος ἐστίν.Τηθὺς δʼ Ὠκεανῷ Ποταμοὺς τέκε δινήεντας,Νεῖλόν τʼ Ἀλφειόν τε καὶ Ἠριδανὸν βαθυδίνηνΣτρυμόνα Μαίανδρόν τε καὶ Ἴστρον καλλιρέεθρονΦᾶσίν τε Ῥῆσόν τʼ Ἀχελώιόν τʼ ἀργυροδίνηνΝέσσον τε Ῥοδίον θʼ Ἁλιάκμονά θʼ Ἑπτάπορόν τεΓρήνικόν τε καὶ Αἴσηπον θεῖόν τε ΣιμοῦνταΠηνειόν τε καὶ Ἕρμον ἐυρρείτην τε ΚάικονΣαγγάριόν τε μέγαν Λάδωνά τε Παρθένιόν τεΕὔηνόν τε καὶ Ἄρδησκον θεῖόν τε Σκάμανδρον. τίκτε δὲ θυγατέρων ἱερὸν γένος, αἳ κατὰ γαῖανἄνδρας κουρίζουσι σὺν Ἀπόλλωνι ἄνακτικαὶ Ποταμοῖς, ταύτην δὲ Διὸς πάρα μοῖραν ἔχουσι,Πειθώ τʼ Ἀδμήτη τε Ἰάνθη τʼ Ἠλέκτρη τεΔωρίς τε Πρυμνώ τε καὶ Οὐρανίη θεοειδὴςἹππώ τε Κλυμένη τε Ῥόδειά τε Καλλιρόη τεΖευξώ τε Κλυτίη τε Ἰδυῖά τε Πασιθόη τεΠληξαύρη τε Γαλαξαύρη τʼ ἐρατή τε ΔιώνηΜηλόβοσίς τε Φόη τε καὶ εὐειδὴς ΠολυδώρηΚερκηίς τε φυὴν ἐρατὴ Πλουτώ τε βοῶπιςΠερσηίς τʼ Ἰάνειρά τʼ Ἀκάστη τε Ξάνθη τεΠετραίη τʼ ἐρόεσσα Μενεσθώ τʼ Εὐρώπη τεΜῆτίς τʼ Εὐρυνόμη τε Τελεστώ τε ΚροκοπεπλοςΧρυσηίς τʼ Ἀσίη τε καὶ ἱμερόεσσα ΚαλυψὼΕὐδώρη τε Τύχη τε καὶ Ἀμφιρὼ Ὠκυρόη τεκαὶ Στύξ, ἣ δή σφεων προφερεστάτη ἐστὶν ἁπασέων.αὗται δʼ Ὠκεανοῦ καὶ Τηθύος ἐξεγένοντοπρεσβύταται κοῦραι· πολλαί γε μέν εἰσι καὶ ἄλλαι.τρὶς γὰρ χίλιαί εἰσι τανύσφυροι Ὠκεανῖναι,αἵ ῥα πολυσπερέες γαῖαν καὶ βένθεα λίμνηςπάντη ὁμῶς ἐφέπουσι, θεάων ἀγλαὰ τέκνα.τόσσοι δʼ αὖθʼ ἕτεροι ποταμοὶ καναχηδὰ ῥέοντες,υἱέες Ὠκεανοῦ, τοὺς γείνατο πότνια Τηθύς·τῶν ὄνομʼ ἀργαλέον πάντων βροτὸν ἀνέρʼ ἐνισπεῖν,οἳ δὲ ἕκαστοι ἴσασιν, ὅσοι περιναιετάωσιν.θεία δʼ Ἠέλιόν τε μέγαν λαμπράν τε ΣελήνηνἨῶ θʼ, ἣ πάντεσσιν ἐπιχθονίοισι φαείνειἀθανάτοις τε θεοῖσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι,γείναθʼ ὑποδμηθεῖσʼ Ὑπερίονος ἐν φιλότητι.Κρίῳ δʼ Εὐρυβίν τέκεν ἐν φιλότητι μιγεῖσαἈστραῖόν τε μέγαν Πάλλαντά τε δῖα θεάωνΠέρσην θʼ, ὃς καὶ πᾶσι μετέπρεπεν ἰδμοσύνῃσιν.Ἀστραίῳ δʼ Ἠὼς ἀνέμους τέκε καρτεροθύμους,ἀργέστην Ζέφυρον Βορέην τʼ αἰψηροκέλευθονκαὶ Νότον, ἐν φιλότητι θεὰ θεῷ εὐνηθεῖσα.τοὺς δὲ μέτʼ ἀστέρα τίκτεν Ἑωσφόρον Ἠριγένειαἄστρα τε λαμπετόωντα, τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται.Στὺξ δʼ ἔτεκʼ Ὠκεανοῦ θυγάτηρ Πάλλαντι
μιγεῖσαΖῆλον καὶ Νίκην καλλίσφυρον ἐν μεγάροισιν·καὶ Κράτος ἠδὲ Βίην ἀριδείκετα γείνατο τέκνα, τῶν οὐκ ἔστʼ ἀπάνευθε Διὸς δόμος, οὐδέ τις ἕδρη,οὐδʼ ὁδός, ὅππη μὴ κείνοις θεὸς ἡγεμονεύῃ,ἀλλʼ αἰεὶ πὰρ Ζηνὶ βαρυκτύπῳ ἑδριόωνται.ὣς γὰρ ἐβούλευσεν Στὺξ ἄφθιτος Ὠκεανίνηἤματι τῷ, ὅτε πάντας Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴςἀθανάτους ἐκάλεσσε θεοὺς ἐς μακρὸν Ὄλυμπον,εἶπε δʼ, ὃς ἂν μετὰ εἷο θεῶν Τιτῆσι μάχοιτο,μή τινʼ ἀπορραίσειν γεράων, τιμὴν δὲ ἕκαστονἑξέμεν, ἣν τὸ πάρος γε μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιντὸν δʼ ἔφαθʼ, ὅστις ἄτιμος ὑπὸ Κρόνου ἠδʼ ἀγέραστος,τιμῆς καὶ γεράων ἐπιβησέμεν, ἧ θέμις ἐστίν.ἦλθε δʼ ἄρα πρώτη Στὺξ ἄφθιτος Οὔλυμπόνδεσὺν σφοῖσιν παίδεσσι φίλου διὰ μήδεα πατρός.τὴν δὲ Ζεὺς τίμησε, περισσὰ δὲ δῶρα δέδωκεν.αὐτὴν μὲν γὰρ ἔθηκε θεῶν μέγαν ἔμμεναι ὅρκον, παῖδας δʼ ἤματα πάντα ἑοῦ μεταναιέτας εἶναι.ὣς δʼ αὔτως πάντεσσι διαμπερές, ὥς περ ὑπέστη,ἐξετέλεσσʼ· αὐτὸς δὲ μέγα κρατεῖ ἠδὲ ἀνάσσει.φοίβη δʼ αὖ Κοίου πολυήρατον ἦλθεν ἐς εὐνήν·κυσαμένη δὴ ἔπειτα θεὰ θεοῦ ἐν φιλότητιΛητὼ κυανόπεπλον ἐγείνατο, μείλιχον αἰεί,ἤπιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,μείλιχον ἐξ ἀρχῆς, ἀγανώτατον ἐντὸς Ὀλύμπου.γείνατο δʼ Ἀστερίην ἐυώνυμον, ἥν ποτε Πέρσηςἠγάγετʼ ἐς μέγα δῶμα φίλην κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ἢ δʼ ὑποκυσαμένη Ἑκάτην τέκε, τὴν περὶ πάντωνΖεὺς Κρονίδης τίμησε· πόρεν δέ οἱ ἀγλαὰ δῶρα,μοῖραν ἔχειν γαίης τε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.ἣ δὲ καὶ ἀστερόεντος ἀπʼ οὐρανοῦ ἔμμορε τιμῆςἀθανάτοις τε θεοῖσι τετιμένη ἐστὶ μάλιστα. καὶ γὰρ νῦν, ὅτε πού τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπωνἔρδων ἱερὰ καλὰ κατὰ νόμον ἱλάσκηται,κικλῄσκει Ἑκάτην. πολλή τέ οἱ ἕσπετο τιμὴῥεῖα μάλʼ, ᾧ πρόφρων γε θεὰ ὑποδέξεται εὐχάς,καί τέ οἱ ὄλβον ὀπάζει, ἐπεὶ δύναμίς γε πάρεστιν.ὅσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντοκαὶ τιμὴν ἔλαχον, τούτων ἔχει αἶσαν ἁπάντων.οὐδέ τί μιν Κρονίδης ἐβιήσατο οὐδέ τʼ ἀπηύρα,ὅσσʼ ἔλαχεν Τιτῆσι μετὰ προτέροισι θεοῖσιν,ἀλλʼ ἔχει, ὡς τὸ πρῶτον ἀπʼ ἀρχῆς ἔπλετο δασμός,καὶ γέρας ἐν γαίῃ τε καὶ οὐρανῷ ἠδὲ θαλάσσῃ· οὐδʼ, ὅτι μουνογενής, ἧσσον θεὰ ἔμμορε τιμῆς,ἀλλʼ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον, ἐπεὶ Ζεὺς τίεται αὐτήν.ᾧ δʼ ἐθέλει, μεγάλως παραγίγνεται ἠδʼ ὀνίνησιν·ἔν τε δίκῃ βασιλεῦσι παρʼ αἰδοίοισι καθίζει, ἔν τʼ ἀγορῇ λαοῖσι μεταπρέπει, ὅν κʼ ἐθέλῃσιν·ἠδʼ ὁπότʼ ἐς πόλεμον φθεισήνορα θωρήσσωνταιἀνέρες, ἔνθα θεὰ παραγίγνεται, οἷς κʼ ἐθέλῃσινίκην προφρονέως ὀπάσαι καὶ κῦδος ὀρέξαι. ἐσθλὴ δʼ αὖθʼ ὁπότʼ ἄνδρες ἀεθλεύωσιν ἀγῶνι, ἔνθα θεὰ καὶ τοῖς παραγίγνεται ἠδʼ ὀνίνησιν·νικήσας δὲ βίῃ καὶ κάρτεϊ καλὸν ἄεθλονῥεῖα φέρει χαίρων τε, τοκεῦσι δὲ κῦδος ὀπάζει.ἐσθλὴ δʼ ἱππήεσσι παρεστάμεν, οἷς κʼ ἐθέλῃσιν.καὶ τοῖς, οἳ γλαυκὴν δυσπέμφελον ἐργάζονται,εὔχονται δʼ Ἑκάτῃ καὶ ἐρικτύπῳ Ἐννοσιγαίῳ,ῥηιδίως ἄγρην κυδρὴ θεὸς ὤπασε πολλήν,ῥεῖα δʼ ἀφείλετο φαινομένην, ἐθέλουσά γε θυμῷ.ἐσθλὴ δʼ ἐν σταθμοῖσι σὺν Ἑρμῇ ληίδʼ ἀέξειν·βουκολίας δʼ ἀγέλας τε καὶ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶνποίμνας τʼ εἰροπόκων ὀίων, θυμῷ γʼ ἐθέλουσα,ἐξ ὀλίγων βριάει κἀκ πολλῶν μείονα θῆκεν.οὕτω τοι καὶ μουνογενὴς ἐκ μητρὸς ἐοῦσαπᾶσι μετʼ ἀθανάτοισι τετίμηται γεράεσσιν.θῆκε δέ μιν Κρονίδης κουροτρόφον, οἳ μετʼ ἐκείνηνὀφθαλμοῖσιν ἴδοντο φάος πολυδερκέος Ἠοῦς.οὕτως ἐξ ἀρχῆς κουροτρόφος, αἳ δέ τε τιμαί.Ῥείη δὲ δμηθεῖσα Κρόνῳ τέκε φαίδιμα τέκνα,Ἱστίην Δήμητρα καὶ Ἥρην χρυσοπέδιλονἴφθιμόν τʼ Ἀίδην, ὃς ὑπὸ χθονὶ δώματα ναίεινηλεὲς ἦτορ ἔχων, καὶ ἐρίκτυπον ἘννοσίγαιονΖῆνά τε μητιόεντα, θεῶν πατέρʼ ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν,τοῦ καὶ ὑπὸ βροντῆς πελεμίζεται εὐρεῖα χθών.καὶ τοὺς μὲν κατέπινε μέγας Κρόνος, ὥς τις ἕκαστοςνηδύος ἐξ ἱερῆς μητρὸς πρὸς γούναθʼ ἵκοιτο, τὰ φρονέων, ἵνα μή τις ἀγαυῶν Οὐρανιώνωνἄλλος ἐν ἀθανάτοισιν ἔχοι βασιληίδα τιμήν.πεύθετο γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος,οὕνεκά οἱ πέπρωτο ἑῷ ὑπὸ παιδὶ δαμῆναικαὶ κρατερῷ περ ἐόντι, Διὸς μεγάλου διὰ βουλάς·τῷ ὅ γʼ ἄρʼ οὐκ ἀλαὸς σκοπιὴν ἔχεν, ἀλλὰ δοκεύωνπαῖδας ἑοὺς κατέπινε· Ῥέην δʼ ἔχε πένθος ἄλαστον.ἀλλʼ ὅτε δὴ Δίʼ ἔμελλε θεῶν πατέρʼ ἠδὲ καὶ ἀνδρῶντέξεσθαι, τότʼ ἔπειτα φίλους λιτάνευε τοκῆαςτοὺς αὐτῆς, Γαῖάν τε καὶ Οὐρανὸν ἀστερόεντα,μῆτιν συμφράσσασθαι, ὅπως λελάθοιτο τεκοῦσα