ἔνθα δέ οἱ σπέος ἐστὶ κάτω κοίλῃ ὑπὸ πέτρῃτηλοῦ ἀπʼ ἀθανάτων τε θεῶν θνητῶν τʼ ἀνθρώπων·ἔνθʼ ἄρα οἱ δάσσαντο θεοὶ κλυτὰ δώματα ναίειν.ἣ δʼ ἔρυτʼ εἰν Ἀρίμοισιν ὑπὸ χθονὶ λυγρὴ Ἔχιδνα,ἀθάνατος νύμφη καὶ ἀγήραος ἤματα πάντα. τῇ δὲ Τυφάονά φασι μιγήμεναι ἐν φιλότητιδεινόν θʼ ὑβριστήν τʼ ἄνομόν θʼ ἑλικώπιδι κούρῃ·ἣ δʼ ὑποκυσαμένη τέκετο κρατερόφρονα τέκνα.Ὄρθον μὲν πρῶτον κύνα γείνατο Γηρυονῆι·δεύτερον αὖτις ἔτικτεν ἀμήχανον, οὔ τι φατειὸνΚέρβερον ὠμηστήν, Ἀίδεω κύνα χαλκεόφωνον,πεντηκοντακέφαλον, ἀναιδέα τε κρατερόν τε·τὸ τρίτον Ὕδρην αὖτις ἐγείνατο λυγρὰ ἰδυῖανΛερναίην, ἣν θρέψε θεὰ λευκώλενος Ἥρηἄπλητον κοτέουσα βίῃ Ἡρακληείῃ. καὶ τὴν μὲν Διὸς υἱὸς ἐνήρατο νηλέι χαλκῷἈμφιτρυωνιάδης σὺν ἀρηιφίλῳ ἸολάῳΗρακλέης βουλῇσιν Ἀθηναίης ἀγελείης.ἣ δὲ Χίμαιραν ἔτικτε πνέουσαν ἀμαιμάκετον πῦρ,δεινήν τε μεγάλην τε ποδώκεά τε κρατερήν τε·