ἔκθορε Χρυσαωρ τε μέγας καὶ Πήγασος ἵππος.τῷ μὲν ἐπώνυμον ἦεν, ὅτʼ Ὠκεανοῦ περὶ πηγὰςγένθʼ, ὃ δʼ ἄορ χρύσειον ἔχων μετὰ χερσὶ φίλῃσιν.χὠ μὲν ἀποπτάμενος προλιπὼν χθόνα, μητέρα μήλων,ἵκετʼ ἐς ἀθανάτους· Ζηνὸς δʼ ἐν δώμασι ναίειβροντήν τε στεροπήν τε φέρων Διὶ μητιόεντι.Χρυσάωρ δʼ ἔτεκεν τρικέφαλον Γηρυονῆαμιχθεὶς Καλλιρόῃ κούρῃ κλυτοῦ Ὠκεανοῖο.τὸν μὲν ἄρʼ ἐξενάριξε βίη Ἡρακληείηβουσὶ παρʼ εἰλιπόδεσσι περιρρύτῳ εἰν Ἐρυθείῃἤματι τῷ ὅτε περ βοῦς ἤλασεν εὐρυμετώπουςΤίρυνθʼ εἰς ἱερὴν διαβὰς πόρον ὨκεανοῖοὌρθον τε κτείνας καὶ βουκόλον Εὐρυτίωνασταθμῷ ἐν ἠερόεντι πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖο.ἣ δʼ ἔτεκʼ ἄλλο πέλωρον ἀμήχανον, οὐδὲν
ἐοικὸςθνητοῖς ἀνθρώποις οὐδʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,σπῆι ἔνι γλαφυρῷ θείην κρατερόφρονʼ Ἔχιδναν,ἥμισυ μὲν νύμφην ἑλικώπιδα καλλιπάρῃον,ἥμισυ δʼ αὖτε πέλωρον ὄφιν δεινόν τε μέγαν τεαἰόλον ὠμηστὴν ζαθέης ὑπὸ κεύθεσι γαίης. ἔνθα δέ οἱ σπέος ἐστὶ κάτω κοίλῃ ὑπὸ πέτρῃτηλοῦ ἀπʼ ἀθανάτων τε θεῶν θνητῶν τʼ ἀνθρώπων·ἔνθʼ ἄρα οἱ δάσσαντο θεοὶ κλυτὰ δώματα ναίειν.ἣ δʼ ἔρυτʼ εἰν Ἀρίμοισιν ὑπὸ χθονὶ λυγρὴ Ἔχιδνα,ἀθάνατος νύμφη καὶ ἀγήραος ἤματα πάντα. τῇ δὲ Τυφάονά φασι μιγήμεναι ἐν φιλότητιδεινόν θʼ ὑβριστήν τʼ ἄνομόν θʼ ἑλικώπιδι κούρῃ·ἣ δʼ ὑποκυσαμένη τέκετο κρατερόφρονα τέκνα.Ὄρθον μὲν πρῶτον κύνα γείνατο Γηρυονῆι·δεύτερον αὖτις ἔτικτεν ἀμήχανον, οὔ τι φατειὸνΚέρβερον ὠμηστήν, Ἀίδεω κύνα χαλκεόφωνον,πεντηκοντακέφαλον, ἀναιδέα τε κρατερόν τε·τὸ τρίτον Ὕδρην αὖτις ἐγείνατο λυγρὰ ἰδυῖανΛερναίην, ἣν θρέψε θεὰ λευκώλενος Ἥρηἄπλητον κοτέουσα βίῃ Ἡρακληείῃ. καὶ τὴν μὲν Διὸς υἱὸς ἐνήρατο νηλέι χαλκῷἈμφιτρυωνιάδης σὺν ἀρηιφίλῳ ἸολάῳΗρακλέης βουλῇσιν Ἀθηναίης ἀγελείης.ἣ δὲ Χίμαιραν ἔτικτε πνέουσαν ἀμαιμάκετον πῦρ,δεινήν τε μεγάλην τε ποδώκεά τε κρατερήν τε·τῆς δʼ ἦν τρεῖς κεφαλαί· μία μὲν χαροποῖο λέοντος,ἣ δὲ χιμαίρης, ἣ δʼ ὄφιος, κρατεροῖο δράκοντος,πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα,δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο.τὴν μὲν Πήγασος εἷλε καὶ ἐσθλὸς Βελλεροφόντης. ἣ δʼ ἄρα Φῖκʼ ὀλοὴν τέκε Καδμείοισιν ὄλεθρονὍρθῳ ὑποδμηθεῖσα Νεμειαῖόν τε λέοντα,τόν ῥʼ Ἥρη θρέψασα Διὸς κυδρὴ παράκοιτιςγουνοῖσιν κατένασσε Νεμείης, πῆμʼ ἀνθρώποις.ἔνθʼ ἄρʼ ὃ οἰκείων ἐλεφαίρετο φῦλʼ ἀνθρώπων, κοιρανέων Τρητοῖο Νεμείης ἠδʼ Ἀπέσαντος·ἀλλά ἑ ἲς ἐδάμασσε βίης Ἡρακληείης.Κητὼ δʼ ὁπλότατον Φόρκυι φιλότητι μιγεῖσαγείνατο δεινὸν ὄφιν, ὃς ἐρεμνῆς κεύθεσι γαίηςπείρασιν ἐν μεγάλοις παγχρύσεα μῆλα φυλάσσει. τοῦτο μὲν ἐκ Κητοῦς καὶ Φόρκυνος γένος ἐστίν.Τηθὺς δʼ Ὠκεανῷ Ποταμοὺς τέκε δινήεντας,Νεῖλόν τʼ Ἀλφειόν τε καὶ Ἠριδανὸν βαθυδίνηνΣτρυμόνα Μαίανδρόν τε καὶ Ἴστρον καλλιρέεθρονΦᾶσίν τε Ῥῆσόν τʼ Ἀχελώιόν τʼ ἀργυροδίνηνΝέσσον τε Ῥοδίον θʼ Ἁλιάκμονά θʼ Ἑπτάπορόν τεΓρήνικόν τε καὶ Αἴσηπον θεῖόν τε ΣιμοῦνταΠηνειόν τε καὶ Ἕρμον ἐυρρείτην τε ΚάικονΣαγγάριόν τε μέγαν Λάδωνά τε Παρθένιόν τεΕὔηνόν τε καὶ Ἄρδησκον θεῖόν τε Σκάμανδρον. τίκτε δὲ θυγατέρων ἱερὸν γένος, αἳ κατὰ γαῖανἄνδρας κουρίζουσι σὺν Ἀπόλλωνι ἄνακτικαὶ Ποταμοῖς, ταύτην δὲ Διὸς πάρα μοῖραν ἔχουσι,Πειθώ τʼ Ἀδμήτη τε Ἰάνθη τʼ Ἠλέκτρη τεΔωρίς τε Πρυμνώ τε καὶ Οὐρανίη θεοειδὴς