Φόρκυϊ δʼ αὖ Κητὼ Γραίας τέκε καλλιπαρῄουςἐκ γενετῆς πολιάς, τὰς δὴ Γραίας καλέουσινἀθάνατοί τε θεοὶ χαμαὶ ἐρχόμενοί τʼ ἄνθρωποι,Πεμφρηδώ τʼ ἐύπεπλον Ἐνυώ τε κροκόπεπλον,Γοργούς θʼ, αἳ ναίουσι πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖοἐσχατιῇ πρὸς Νυκτός, ἵνʼ Ἑσπερίδες λιγύφωνοι,Σθεννώ τʼ Εὐρυάλη τε Μέδουσά τε λυγρὰ παθοῦσα.ἣ μὲν ἔην θνητή, αἳ δʼ ἀθάνατοι καὶ ἀγήρῳ,αἱ δύο· τῇ δὲ μιῇ παρελέξατο Κυανοχαίτηςἐν μαλακῷ λειμῶνι καὶ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν.τῆς δʼ ὅτε δὴ Περσεὺς κεφαλὴν ἀπεδειροτόμησεν, ἔκθορε Χρυσαωρ τε μέγας καὶ Πήγασος ἵππος.τῷ μὲν ἐπώνυμον ἦεν, ὅτʼ Ὠκεανοῦ περὶ πηγὰς