φάσκε δὲ τιταίνοντας ἀτασθαλίῃ μέγα ῥέξαιἔργον, τοῖο δʼ ἔπειτα τίσιν μετόπισθεν ἔσεσθαι.νὺξ δʼ ἔτεκεν στυγερόν τε Μόρον καὶ Κῆρα μέλαινανκαὶ Θάνατον, τέκε δʼ Ὕπνον, ἔτικτε δὲ φῦλον Ὀνείρων·δεύτερον αὖ Μῶμον καὶ Ὀιζὺν ἀλγινόεσσανοὔ τινι κοιμηθεῖσα θεὰ τέκε Νὺξ ἐρεβεννή, Ἑσπερίδας θʼ, ᾗς μῆλα πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖοχρύσεα καλὰ μέλουσι φέροντά τε δένδρεα καρπόν.καὶ Μοίρας καὶ Κῆρας ἐγείνατο νηλεοποίνους,Κλωθώ τε Λάχεσίν τε καὶ Ἄτροπον, αἵτε βροτοῖσιγεινομένοισι διδοῦσιν ἔχειν ἀγαθόν τε κακόν τε,αἵτʼ ἀνδρῶν τε θεῶν τε παραιβασίας ἐφέπουσιν·οὐδέ ποτε λήγουσι θεαὶ δεινοῖο χόλοιο,πρίν γʼ ἀπὸ τῷ δώωσι κακὴν ὄπιν, ὅς τις ἁμάρτῃ.τίκτε δὲ καὶ Νέμεσιν, πῆμα θνητοῖσι βροτοῖσι,Νὺξ ὀλοή· μετὰ τὴν δʼ Ἀπάτην τέκε καὶ Φιλότητα