ὅσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντο,δεινότατοι παίδων, σφετέρῳ δʼ ἤχθοντο τοκῆιἐξ ἀρχῆς· καὶ τῶν μὲν ὅπως τις πρῶτα γένοιτο,πάντας ἀποκρύπτασκε, καὶ ἐς φάος οὐκ ἀνίεσκε,Γαίης ἐν κευθμῶνι, κακῷ δʼ ἐπετέρπετο ἔργῳΟὐρανός. ἣ δʼ ἐντὸς στοναχίζετο Γαῖα πελώρηστεινομένη· δολίην δὲ κακήν τʼ ἐφράσσατο τέχνην. αἶψα δὲ ποιήσασα γένος πολιοῦ ἀδάμαντοςτεῦξε μέγα δρέπανον καὶ ἐπέφραδε παισὶ φίλοισιν·εἶπε δὲ θαρσύνουσα, φίλον τετιημένη ἦτορ·παῖδες ἐμοὶ καὶ πατρὸς ἀτασθάλου, αἴ κʼ
ἐθέλητεπείθεσθαι, πατρός κε κακὴν τισαίμεθα λώβηνὑμετέρου· πρότερος γὰρ ἀεικέα μήσατο ἔργα.ὣς φάτο· τοὺς δʼ ἄρα πάντας ἕλεν δέος, οὐδέ
τις αὐτῶνφθέγξατο. θαρσήσας δὲ μέγας Κρόνος ἀγκυλομήτηςἂψ αὖτις μύθοισι προσηύδα μητέρα κεδνήν·μῆτερ, ἐγώ κεν τοῦτό γʼ ὑποσχόμενος
τελέσαιμιἔργον, ἐπεὶ πατρός γε δυσωνύμου οὐκ ἀλεγίζωἡμετέρου· πρότερος γὰρ ἀεικέα μήσατο ἔργα.ὣς φάτο· γήθησεν δὲ μέγα φρεσὶ Γαῖα πελώρη· εἷσε δέ μιν κρύψασα λόχῳ· ἐνέθηκε δὲ χερσὶνἅρπην καρχαρόδοντα· δόλον δʼ ὑπεθήκατο πάντα. ἦλθε δὲ νύκτʼ ἐπάγων μέγας Οὐρανός, ἀμφὶ δὲ
Γαίῃἱμείρων φιλότητος ἐπέσχετο καί ῥʼ ἐτανύσθηπάντη· ὃ δʼ ἐκ λοχέοιο πάις ὠρέξατο χειρὶσκαιῇ, δεξιτερῇ δὲ πελώριον ἔλλαβεν ἅρπηνμακρὴν καρχαρόδοντα, φίλου δʼ ἀπὸ μήδεα πατρὸςἐσσυμένως ἤμησε, πάλιν δʼ ἔρριψε φέρεσθαιἐξοπίσω· τὰ μὲν οὔ τι ἐτώσια ἔκφυγε χειρός·ὅσσαι γὰρ ῥαθάμιγγες ἀπέσσυθεν αἱματόεσσαι,πάσας δέξατο Γαῖα· περιπλομένων δʼ ἐνιαυτῶνγείνατʼ Ἐρινῦς τε κρατερὰς μεγάλους τε Γίγαντας, τεύχεσι λαμπομένους, δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντας,Νύμφας θʼ ἃς Μελίας καλέουσʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν.μήδεα δʼ ὡς τὸ πρῶτον ἀποτμήξας ἀδάμαντικάββαλʼ ἀπʼ ἠπείροιο πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ,ὣς φέρετʼ ἂμ πέλαγος πουλὺν χρόνον, ἀμφὶ δὲ λευκὸςἀφρὸς ἀπʼ ἀθανάτου χροὸς ὤρνυτο· τῷ δʼ ἔνι κούρηἐθρέφθη· πρῶτον δὲ Κυθήροισιν ζαθέοισινἔπλητʼ, ἔνθεν ἔπειτα περίρρυτον ἵκετο Κύπρον.ἐκ δʼ ἔβη αἰδοίη καλὴ θεός, ἀμφὶ δὲ ποίηποσσὶν ὕπο ῥαδινοῖσιν ἀέξετο· τὴν δʼ Ἀφροδίτηνἀφρογενέα τε θεὰν καὶ ἐυστέφανον Κυθέρειανκικλῄσκουσι θεοί τε καὶ ἀνέρες, οὕνεκʼ ἐν ἀφρῷθρέφθη· ἀτὰρ Κυθέρειαν, ὅτι προσέκυρσε Κυθήροις·Κυπρογενέα δʼ, ὅτι γέντο πολυκλύστῳ ἐνὶ Κύπρῳ·ἠδὲ φιλομμηδέα, ὅτι μηδέων ἐξεφαάνθη.τῇ δʼ Ἔρος ὡμάρτησε καὶ Ἵμερος ἕσπετο καλὸςγεινομένῃ τὰ πρῶτα θεῶν τʼ ἐς φῦλον ἰούσῃ.ταύτην δʼ ἐξ ἀρχῆς τιμὴν ἔχει ἠδὲ λέλογχεμοῖραν ἐν ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσι,παρθενίους τʼ ὀάρους μειδήματά τʼ ἐξαπάτας τετέρψιν τε γλυκερὴν φιλότητά τε μειλιχίην τε.τοὺς δὲ πατὴρ Τιτῆνας ἐπίκλησιν καλέεσκεπαῖδας νεικείων μέγας Οὐρανός, οὓς τέκεν αὐτός·φάσκε δὲ τιταίνοντας ἀτασθαλίῃ μέγα ῥέξαιἔργον, τοῖο δʼ ἔπειτα τίσιν μετόπισθεν ἔσεσθαι.νὺξ δʼ ἔτεκεν στυγερόν τε Μόρον καὶ Κῆρα
μέλαινανκαὶ Θάνατον, τέκε δʼ Ὕπνον, ἔτικτε δὲ φῦλον Ὀνείρων·δεύτερον αὖ Μῶμον καὶ Ὀιζὺν ἀλγινόεσσανοὔ τινι κοιμηθεῖσα θεὰ τέκε Νὺξ ἐρεβεννή, Ἑσπερίδας θʼ, ᾗς μῆλα πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖοχρύσεα καλὰ μέλουσι φέροντά τε δένδρεα καρπόν.καὶ Μοίρας καὶ Κῆρας ἐγείνατο νηλεοποίνους,Κλωθώ τε Λάχεσίν τε καὶ Ἄτροπον, αἵτε βροτοῖσιγεινομένοισι διδοῦσιν ἔχειν ἀγαθόν τε κακόν τε,αἵτʼ ἀνδρῶν τε θεῶν τε παραιβασίας ἐφέπουσιν·οὐδέ ποτε λήγουσι θεαὶ δεινοῖο χόλοιο,πρίν γʼ ἀπὸ τῷ δώωσι κακὴν ὄπιν, ὅς τις ἁμάρτῃ.τίκτε δὲ καὶ Νέμεσιν, πῆμα θνητοῖσι βροτοῖσι,Νὺξ ὀλοή· μετὰ τὴν δʼ Ἀπάτην τέκε καὶ ΦιλότηταΓῆράς τʼ οὐλόμενον, καὶ Ἔριν τέκε καρτερόθυμον.αὐτὰρ Ἔρις στυγερὴ τέκε μὲν Πόνον ἀλγινόεντα