οἳ δή τοι τὰ μὲν ἄλλα θεοῖς ἐναλίγκιοι ἦσαν, μοῦνος δʼ ὀφθαλμὸς μέσσῳ ἐνέκειτο μετώπῳ.Κύκλωπες δʼ ὄνομʼ ἦσαν ἐπώνυμον, οὕνεκʼ ἄρα σφέωνκυκλοτερὴς ὀφθαλμὸς ἕεις ἐνέκειτο μετώπῳ·ἰσχὺς δʼ ἠδὲ βίη καὶ μηχαναὶ ἦσαν ἐπʼ ἔργοις.ἄλλοι δʼ αὖ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντοτρεῖς παῖδες μεγάλοι τε καὶ ὄβριμοι, οὐκ ὀνομαστοί,Κόττος τε Βριάρεώς τε Γύης θʼ, ὑπερήφανα τέκνα.τῶν ἑκατὸν μὲν χεῖρες ἀπʼ ὤμων ἀίσσοντο,ἄπλαστοι, κεφαλαὶ δὲ ἑκάστῳ πεντήκονταἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν·ἰσχὺς δʼ ἄπλητος κρατερὴ μεγάλῳ ἐπὶ εἴδει.ὅσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντο,δεινότατοι παίδων, σφετέρῳ δʼ ἤχθοντο τοκῆιἐξ ἀρχῆς· καὶ τῶν μὲν ὅπως τις πρῶτα γένοιτο,πάντας ἀποκρύπτασκε, καὶ ἐς φάος οὐκ ἀνίεσκε,Γαίης ἐν κευθμῶνι, κακῷ δʼ ἐπετέρπετο ἔργῳΟὐρανός. ἣ δʼ ἐντὸς στοναχίζετο Γαῖα πελώρηστεινομένη· δολίην δὲ κακήν τʼ ἐφράσσατο τέχνην. αἶψα δὲ ποιήσασα γένος πολιοῦ ἀδάμαντοςτεῦξε μέγα δρέπανον καὶ ἐπέφραδε παισὶ φίλοισιν·εἶπε δὲ θαρσύνουσα, φίλον τετιημένη ἦτορ·παῖδες ἐμοὶ καὶ πατρὸς ἀτασθάλου, αἴ κʼ
ἐθέλητεπείθεσθαι, πατρός κε κακὴν τισαίμεθα λώβηνὑμετέρου· πρότερος γὰρ ἀεικέα μήσατο ἔργα.ὣς φάτο· τοὺς δʼ ἄρα πάντας ἕλεν δέος, οὐδέ
τις αὐτῶνφθέγξατο. θαρσήσας δὲ μέγας Κρόνος ἀγκυλομήτηςἂψ αὖτις μύθοισι προσηύδα μητέρα κεδνήν·μῆτερ, ἐγώ κεν τοῦτό γʼ ὑποσχόμενος
τελέσαιμιἔργον, ἐπεὶ πατρός γε δυσωνύμου οὐκ ἀλεγίζωἡμετέρου· πρότερος γὰρ ἀεικέα μήσατο ἔργα.ὣς φάτο· γήθησεν δὲ μέγα φρεσὶ Γαῖα πελώρη· εἷσε δέ μιν κρύψασα λόχῳ· ἐνέθηκε δὲ χερσὶνἅρπην καρχαρόδοντα· δόλον δʼ ὑπεθήκατο πάντα. ἦλθε δὲ νύκτʼ ἐπάγων μέγας Οὐρανός, ἀμφὶ δὲ
Γαίῃἱμείρων φιλότητος ἐπέσχετο καί ῥʼ ἐτανύσθηπάντη· ὃ δʼ ἐκ λοχέοιο πάις ὠρέξατο χειρὶσκαιῇ, δεξιτερῇ δὲ πελώριον ἔλλαβεν ἅρπηνμακρὴν καρχαρόδοντα, φίλου δʼ ἀπὸ μήδεα πατρὸςἐσσυμένως ἤμησε, πάλιν δʼ ἔρριψε φέρεσθαιἐξοπίσω· τὰ μὲν οὔ τι ἐτώσια ἔκφυγε χειρός·ὅσσαι γὰρ ῥαθάμιγγες ἀπέσσυθεν αἱματόεσσαι,πάσας δέξατο Γαῖα· περιπλομένων δʼ ἐνιαυτῶνγείνατʼ Ἐρινῦς τε κρατερὰς μεγάλους τε Γίγαντας, τεύχεσι λαμπομένους, δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντας,Νύμφας θʼ ἃς Μελίας καλέουσʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν.μήδεα δʼ ὡς τὸ πρῶτον ἀποτμήξας ἀδάμαντικάββαλʼ ἀπʼ ἠπείροιο πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ,ὣς φέρετʼ ἂμ πέλαγος πουλὺν χρόνον, ἀμφὶ δὲ λευκὸςἀφρὸς ἀπʼ ἀθανάτου χροὸς ὤρνυτο· τῷ δʼ ἔνι κούρηἐθρέφθη· πρῶτον δὲ Κυθήροισιν ζαθέοισινἔπλητʼ, ἔνθεν ἔπειτα περίρρυτον ἵκετο Κύπρον.ἐκ δʼ ἔβη αἰδοίη καλὴ θεός, ἀμφὶ δὲ ποίη