καὶ μὴν προσελθέτω πρὸς ἔμʼ ὑμῶν ἐνθαδὶὁ βουλόμενος.Καρίωνοὐκοῦν ἐκεῖνός εἰμʼ ἐγώ.Συκοφάντηςοἴμοι τάλας ἀποδύομαι μεθʼ ἡμέραν.Καρίωνσὺ γὰρ ἀξιοῖς τἀλλότρια πράττων ἐσθίειν.Συκοφάντηςὁρᾷς ἃ ποιεῖς; ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι.Δίκαιοςἀλλʼ οἴχεται φεύγων ὃν ἦγες μάρτυρα.Συκοφάντηςοἴμοι περιείλημμαι μόνος.Καρίωννυνὶ βοᾷς;Συκοφάντηςοἴμοι μάλʼ αὖθις.Καρίωνδὸς σύ μοι τὸ τριβώνιον,ἵνʼ ἀμφιέσω τὸν συκοφάντην τουτονί.Δίκαιοςμὴ δῆθʼ· ἱερὸν γάρ ἐστι τοῦ Πλούτου πάλαι.Καρίωνἔπειτα ποῦ κάλλιον ἀνατεθήσεταιἢ περὶ πονηρὸν ἄνδρα καὶ τοιχωρύχον;Πλοῦτον δὲ κοσμεῖν ἱματίοις σεμνοῖς πρέπει.Δίκαιοςτοῖς δʼ ἐμβαδίοις τί χρήσεταί τις; εἰπέ μοι.