πάλιν αὖθις, ἤνπερ μὴ ʼλλίπωσιν αἱ δίκαι;Δίκαιοςἐγὼ σχεδὸν τὸ πρᾶγμα γιγνώσκειν δοκῶ.προσέρχεται γάρ τις κακῶς πράττων ἀνήρ,ἔοικε δʼ εἶναι τοῦ πονηροῦ κόμματος.Καρίωννὴ Δία καλῶς τοίνυν ποιῶν ἀπόλλυται.Συκοφάντηςποῦ ποῦ ʼσθʼ ὁ μόνος ἅπαντας ἡμᾶς πλουσίουςὑποσχόμενος οὗτος ποιήσειν εὐθέως,εἰ πάλιν ἀναβλέψειεν ἐξ ἀρχῆς; ὁ δὲπολὺ μᾶλλον ἐνίους ἐστὶν ἐξολωλεκώς.Καρίωνκαὶ τίνα δέδρακε δῆτα τοῦτʼ;Συκοφάντηςἐμὲ τουτονί.Καρίωνἦ τῶν πονηρῶν ἦσθα καὶ τοιχωρύχων;Συκοφάντηςμὰ Δίʼ οὐ μὲν οὖν ἔσθʼ ὑγιὲς ὑμῶν οὐδενός,κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἔχετέ μου τὰ χρήματα.Καρίωνὡς σοβαρὸς ὦ Δάματερ εἰσελήλυθενὁ συκοφάντης. δῆλον ὅτι βουλιμιᾷ.Συκοφάντηςσὺ μὲν εἰς ἀγορὰν ἰὼν ταχέως οὐκ ἂν φθάνοις·