λαβὼν ἐπήρκουν τοῖς δεομένοις τῶν φίλων,εἶναι νομίζων χρήσιμον πρὸς τὸν βίον.Καρίωνἦ πού σε ταχέως ἐπέλιπεν τὰ χρήματα.Δίκαιοςκομιδῇ μὲν οὖν.Καρίωνοὐκοῦν μετὰ ταῦτʼ ἦσθʼ ἄθλιος.Δίκαιοςκομιδῇ μὲν οὖν. κἀγὼ μὲν ᾤμην οὓς τέωςεὐηργέτησα δεομένους ἕξειν φίλουςὄντως βεβαίους, εἰ δεηθείην ποτέ·οἱ δʼ ἐξετρέποντο κοὐκ ἐδόκουν ὁρᾶν μʼ ἔτι.Καρίωνκαὶ κατεγέλων δʼ εὖ οἶδʼ ὅτι.Δίκαιοςκομιδῇ μὲν οὖν·αὐχμὸς γὰρ ὢν τῶν σκευαρίων μʼ ἀπώλεσεν.Καρίωνἀλλʼ οὐχὶ νῦν.Δίκαιοςἀνθʼ ὧν ἐγὼ πρὸς τὸν θεὸνπροσευξόμενος ἥκω δικαίως ἐνθάδε.Καρίωντὸ τριβώνιον δὲ τί δύναται πρὸς τῶν θεῶν,ὃ φέρει μετὰ σοῦ τὸ παιδάριον τουτί; φράσον.