ἐν τῇ θυείᾳ συμπαραμιγνύων ὀπὸνκαὶ σχῖνον· εἶτʼ ὄξει διέμενος Σφηττίῳκατέπλασεν αὐτοῦ τὰ βλέφαρʼ ἐκστρέψας, ἵναὀδυνῷτο μᾶλλον. ὁ δὲ κεκραγὼς καὶ βοῶνἔφευγʼ ἀνᾴξας· ὁ δὲ θεὸς γελάσας ἔφη·ἐνταῦθα νῦν κάθησο καταπεπλασμένος,ἵνʼ ὑπομνύμενον παύσω σε τὰς ἐκκλησίας.Γυνήὡς φιλόπολίς τίς ἐσθʼ ὁ δαίμων καὶ σοφός.Καρίωνμετὰ τοῦτο τῷ Πλούτωνι παρεκαθέζετο,καὶ πρῶτα μὲν δὴ τῆς κεφαλῆς ἐφήψατο,ἔπειτα καθαρὸν ἡμιτύβιον λαβὼντὰ βλέφαρα περιέψησεν· ἡ Πανάκεια δὲκατεπέτασʼ αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν φοινικίδικαὶ πᾶν τὸ πρόσωπον· εἶθʼ ὁ θεὸς ἐπόππυσεν.ἐξῃξάτην οὖν δύο δράκοντʼ ἐκ τοῦ νεὼὑπερφυεῖς τὸ μέγεθος.Γυνήὦ φίλοι θεοί.