ἔπειτʼ ἐλοῦμεν.Γυνήνὴ Δίʼ εὐδαίμων ἄρʼ ἦνἀνὴρ γέρων ψυχρᾷ θαλάττῃ λούμενος.Καρίωνἔπειτα πρὸς τὸ τέμενος ᾖμεν τοῦ θεοῦ.ἐπεὶ δὲ βωμῷ πόπανα καὶ προθύματακαθωσιώθη πέλανος Ἡφαίστου φλογί,κατεκλίναμεν τὸν Πλοῦτον, ὥσπερ εἰκὸς ἦν·ἡμῶν δʼ ἕκαστος στιβάδα παρεκαττύετο.Γυνήἦσαν δέ τινες κἄλλοι δεόμενοι τοῦ θεοῦ;Καρίωνεἷς μέν γε Νεοκλείδης, ὅς ἐστι μὲν τυφλός,κλέπτων δὲ τοὺς βλέποντας ὑπερηκόντικεν·ἕτεροί τε πολλοὶ παντοδαπὰ νοσήματαἔχοντες· ὡς δὲ τοὺς λύχνους ἀποσβέσαςἡμῖν παρήγγειλεν καθεύδειν τοῦ θεοῦὁ πρόπολος, εἰπών, ἤν τις αἴσθηται ψόφουσιγᾶν, ἅπαντες κοσμίως κατεκείμεθα.κἀγὼ καθεύδειν οὐκ ἐδυνάμην, ἀλλά με