ἔνδον κάθημαι περιμένουσα τουτονί.Καρίωνταχέως ταχέως φέρʼ οἶνον ὦ δέσποινʼ, ἵνακαὐτὴ πίῃς· φιλεῖς δὲ δρῶσʼ αὐτὸ σφόδρα·ὡς ἀγαθὰ συλλήβδην ἅπαντά σοι φέρω.Γυνήκαὶ ποῦ στιν;Καρίωνἐν τοῖς λεγομένοις εἴσει τάχα.Γυνήπέραινε τοίνυν ὅ τι λέγεις ἀνύσας ποτέ.Καρίωνἄκουε τοίνυν, ὡς ἐγὼ τὰ πράγματαἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κεφαλήν σοι πάντʼ ἐρῶ.
Γυνήμὴ δῆτʼ ἔμοιγʼ ἐς τὴν κεφαλήν.Καρίωνμὴ τἀγαθὰἃ νῦν γεγένηται;Γυνήμὴ μὲν οὖν τὰ πράγματα.Καρίωνὡς γὰρ τάχιστʼ ἀφικόμεθα πρὸς τὸν θεὸνἄγοντες ἄνδρα τότε μὲν ἀθλιώτατοννῦν δʼ εἴ τινʼ ἄλλον μακάριον κεὐδαίμονα,πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐπὶ θάλατταν ἤγομεν,