τὸ γὰρ ἀντιλέγειν τολμᾶν ὑμᾶς ὡς οὐ πάντʼ ἔστʼ ἀγάθʼ ὑμῖνδιὰ τὴν Πενίαν.Χρεμύλοςπαρὰ τῆς Ἑκάτης ἔξεστιν τοῦτο πυθέσθαι,εἴτε τὸ πλουτεῖν εἴτε τὸ πεινῆν βέλτιον. φησὶ γὰρ αὕτητοὺς μὲν ἔχοντας καὶ πλουτοῦντας δεῖπνον κατὰ μῆνʼ ἀποπέμπειν,τοὺς δὲ πένητας τῶν ἀνθρώπων ἁρπάζειν πρὶν καταθεῖναι.
Χρεμύλοςἀλλὰ φθείρου καὶ μὴ γρύξῃςἔτι μηδʼ ὁτιοῦν.οὐ γὰρ πείσεις, οὐδʼ ἢν πείσῃς.Πενίαὦ πόλις Ἄργους, κλύεθʼ οἷα λέγει.ΧρεμύλοςΠαύσωνα κάλει τὸν ξύσσιτον.Πενίατί πάθω τλήμων;Χρεμύλοςἔρρʼ ἐς κόρακας θᾶττον ἀφʼ ἡμῶν.Πενίαεἶμι δὲ ποῖ γῆς;Χρεμύλοςἐς τὸν κύφωνʼ· ἀλλʼ οὐ μέλλεινχρῆν σʼ, ἀλλʼ ἀνύειν.Πενίαἦ μὴν ὑμεῖς γʼ ἔτι μʼ ἐνταυθοῖμεταπέμψεσθον.Χρεμύλοςτότε νοστήσεις· νῦν δὲ φθείρου.κρεῖττον γάρ μοι πλουτεῖν ἐστίν,