ψυχροῦ βίου καὶ δυσκόλου ζήσειν ἀπαλλαγέντας.Χορόςἔστιν δὲ δὴ τί καὶ πόθεν τὸ πρᾶγμα τοῦθʼ ὅ φησιν;Καρίωνἔχων ἀφῖκται δεῦρο πρεσβύτην τινʼ ὦ πόνηροιῥυπῶντα κυφὸν ἄθλιον ῥυσὸν μαδῶντα νωδόν·οἶμαι δὲ νὴ τὸν οὐρανὸν καὶ ψωλὸν αὐτὸν εἶναι.Χορόςὦ χρυσὸν ἀγγείλας ἐπῶν πῶς φῄς; πάλιν φράσον μοι.δηλοῖς γὰρ αὐτὸν σωρὸν ἥκειν χρημάτων ἔχοντα.Καρίωνπρεσβυτικῶν μὲν οὖν κακῶν ἔγωγʼ ἔχοντα σωρόν.Χορόςμῶν ἀξιοῖς φενακίσας ἔπειτʼ ἀπαλλαγῆναιἀζήμιος, καὶ ταῦτʼ ἐμοῦ βακτηρίαν ἔχοντος;Καρίωνπάντως γὰρ ἄνθρωπον φύσει τοιοῦτον ἐς τὰ πάνταἡγεῖσθέ μʼ εἶναι κοὐδὲν ἂν νομίζεθʼ ὑγιὲς εἰπεῖν;Χορόςὡς σεμνὸς οὑπίτριπτος· αἱ κνῆμαι δέ σου βοῶσινἰοὺ ἰού, τὰς χοίνικας καὶ τὰς πέδας ποθοῦσαι.Καρίωνἐν τῇ σορῷ νυνὶ λαχὸν τὸ γράμμα σου δικάζειν,σὺ δʼ οὐ βαδίζεις, ὁ δὲ Χάρων τὸ ξύμβολον δίδωσιν.Χορόςδιαρραγείης, ὡς μόθων εἶ καὶ φύσει κόβαλος,ὅστις φενακίζεις, φράσαι δʼ οὔπω τέτληκας ἡμῖν,οἳ πολλὰ μοχθήσαντες οὐκ οὔσης σχολῆς προθύμωςδεῦρʼ ἤλθομεν, πολλῶν θύμων ῥίζας διεκπερῶντες.