γυμνὸς θύραζʼ ἐξέπεσον ἐν ἀκαρεῖ χρόνου.Χρεμύλοςμετρίου γὰρ ἀνδρὸς οὐκ ἐπέτυχες πώποτε.ἐγὼ δὲ τούτου τοῦ τρόπου πώς εἰμʼ ἀεί,χαίρω τε γὰρ φειδόμενος ὡς οὐδεὶς ἀνὴρπάλιν τʼ ἀναλῶν, ἡνίκʼ ἂν τούτου δέῃ.ἀλλʼ εἰσίωμεν, ὡς ἰδεῖν σε βούλομαικαὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὸν υἱὸν τὸν μόνον,ὃν ἑγὼ φιλῶ μάλιστα μετὰ σέ.Πλοῦτοςπείθομαι.Χρεμύλοςτί γὰρ ἄν τις οὐχὶ πρὸς σὲ τἀληθῆ λέγοι;

Καρίωνὦ πολλὰ δὴ τῷ δεσπότῃ ταὐτὸν θύμον φαγόντες,ἄνδρες φίλοι καὶ δημόται καὶ τοῦ πονεῖν ἐρασταί,ἴτʼ ἐγκονεῖτε σπεύδεθʼ, ὡς ὁ καιρὸς οὐχὶ μέλλειν,ἀλλʼ ἔστʼ ἐπʼ αὐτῆς τῆς ἀκμῆς, ᾗ δεῖ παρόντʼ ἀμύνειν.Χορόςοὔκουν ὁρᾷς ὁρμωμένους ἡμᾶς πάλαι προθύμως,ὡς εἰκός ἐστιν ἀσθενεῖς γέροντας ἄνδρας ἤδη;σὺ δʼ ἀξιοῖς ἴσως με θεῖν, πρὶν ταῦτα καὶ φράσαι μοιὅτου χάριν μʼ ὁ δεσπότης ὁ σὸς κέκληκε δῦρο.Καρίωνοὔκουν πάλαι δήπου λέγω; σὺ δʼ αὐτὸς οὐκ ἀκούεις.ὁ δεσπότης γάρ φησιν ὑμᾶς ἡδέως ἅπαντας