ὦ δέσποτʼ, ἀλλά σοι παρέξω πράγματα.οὐ γάρ με τυπτήσεις στέφανον ἔχοντά γε.Χρεμύλοςμὰ Δίʼ ἀλλʼ ἀφελὼν τὸν στέφανον, ἢν λυπῇς τί με,ἵνα μᾶλλον ἀλγῇς.Καρίωνλῆρος· οὐ γὰρ παύσομαιπρὶν ἂν φράσῃς μοι τίς ποτʼ ἐστὶν οὑτοσί·εὔνους γὰρ ὤν σοι πυνθάνομαι πάνυ σφόδρα.Χρεμύλοςἀλλʼ οὔ σε κρύψω· τῶν ἐμῶν γὰρ οἰκετῶνπιστότατον ἡγοῦμαί σε καὶ κλεπτίστατον.ἐγὼ θεοσεβὴς καὶ δίκαιος ὢν ἀνὴρκακῶς ἔπραττον καὶ πένης ἦν·Καρίωνοἶδά τοι.Χρεμύλοςἕτεροι δʼ ἐπλούτουν ἱερόσυλοι ῥήτορεςκαὶ συκοφάνται καὶ πονηροί·Καρίωνπείθομαι.Χρεμύλοςἐπερησόμενος οὖν ᾠχόμην ὡς τὸν θεόν,τὸν ἐμὸν μὲν αὐτοῦ τοῦ ταλαιπώρου σχεδὸνἤδη νομίζων ἐκτετοξεῦσθαι βίον,τὸν δʼ υἱόν, ὅσπερ ὢν μόνος μοι τυγχάνει,πευσόμενος εἰ χρὴ μεταβαλόντα τοὺς τρόπους