δοίης καταφαγεῖν καὶ κρέας νεανικὸνὧν θύεθʼ ὑμεῖς ἔνδον.Καρίωνἀλλʼ οὐκ ἐκφορά.Ἑρμῆςκαὶ μὴν ὁπότε τι σκευάριον τοῦ δεσπότουὑφέλοιʼ, ἐγώ σε λανθάνειν ἐποίουν ἀεί.Καρίωνἐφʼ ᾧ τε μετέχειν καὐτὸς ὦ τοιχωρύχε.ἧκεν γὰρ ἄν σοι ναστὸς εὖ πεπεμμένος.Ἑρμῆςἔπειτα τοῦτόν γʼ αὐτὸς ἂν κατήσθιες.Καρίωνοὐ γὰρ μετεῖχες τὰς ἴσας πληγὰς ἐμοί,ὁπότε τι ληφθείην πανουργήσας ἐγώ.Ἑρμῆςμὴ μνησικακήσῃς, εἰ σὺ Φυλὴν κατέλαβες.ἀλλὰ ξύνοικον πρὸς θεῶν δέξασθέ με.Καρίωνἔπειτʼ ἀπολιπὼν τοὺς θεοὺς ἐνθάδε μενεῖς;Ἑρμῆςτὰ γὰρ παρʼ ὑμῖν ἐστι βελτίω πολύ.Καρίωντί δέ; ταὐτομολεῖν ἀστεῖον εἶναί σοι δοκεῖ;Ἑρμῆςπατρὶς γάρ ἐστι πᾶσʼ ἵνʼ ἂν πράττῃ τις εὖ.Καρίωντί δῆτʼ ἂν εἴης ὄφελος ἡμῖν ἐνθάδʼ ὤν;