πάντʼ ἀγάθʼ ἕωθεν εὐθύς, οἰνοῦτταν μέλιἰσχάδας, ὅσʼ εἰκός ἐστιν Ἑρμῆν ἐσθίειν·νυνὶ δὲ πεινῶν ἀναβάδην ἀναπαύομαι.Καρίωνοὔκουν δικαίως, ὅστις ἐποίεις ζημίανἐνίοτε τοιαῦτʼ ἀγάθʼ ἔχων;Ἑρμῆςοἴμοι τάλας,οἴμοι πλακοῦντος τοῦ νʼ τετράδι πεπεμμένου.Καρίωνποθεῖς τὸν οὐ παρόντα καὶ μάτην καλεῖς.Ἑρμῆςοἴμοι δὲ κωλῆς ἣν ἐγὼ κατήσθιον.Καρίωνἀσκωλίαζʼ ἐνταῦθα πρὸς τὴν αἰθρίαν.Ἑρμῆςσπλάγχνων τε θερμῶν ὧν ἐγὼ κατήσθιον.Καρίωνὀδύνη σε περὶ τὰ σπλάγχνʼ ἔοικέ τι στρέφειν.Ἑρμῆςοἴμοι δὲ κύλικος ἴσον ἴσῳ κεκραμένης.Καρίωνταύτην ἐπιπιὼν ἀποτρέχων οὐκ ἂν φθάνοις.Ἑρμῆςἆρʼ ὠφελήσαις ἄν τι τὸν σαυτοῦ φίλον;
Καρίωνεἴ του δέει γʼ ὧν δυνατός εἰμί σʼ ὠφελεῖν.Ἑρμῆςεἴ μοι πορίσας ἄρτον τινʼ εὖ πεπεμμένον