ἁπαξάπαντας ἐς τὸ βάραθρον ἐμβαλεῖν.Καρίωνἡ γλῶττα τῷ κήρυκι τούτων τέμνεται.ἀτὰρ διὰ τί δὴ ταῦτʼ ἐπιβουλεύει ποιεῖνἡμᾶς;Ἑρμῆςὁτιὴ δεινότατα πάντων πραγμάτωνεἴργασθʼ. ἀφʼ οὗ γὰρ ἤρξατʼ ἐξ ἀρχῆς βλέπεινὁ Πλοῦτος, οὐδεὶς οὐ λιβανωτόν, οὐ δάφνην,οὐ ψαιστόν, οὐχ ἱερεῖον, οὐκ ἄλλʼ οὐδὲ ἓνἡμῖν ἔτι θύει τοῖς θεοῖς.Καρίωνμὰ Δίʼ οὐδέ γεθύσει. κακῶς γὰρ ἐπεμελεῖσθʼ ἡμῶν τότε.Ἑρμῆςκαὶ τῶν μὲν ἄλλων μοι θεῶν ἧττον μέλει,ἐγὼ δʼ ἀπόλωλα κἀπιτέτριμμαι.Καρίωνσωφρονεῖς.Ἑρμῆςπρότερον γὰρ εἶχον μὲν παρὰ ταῖς καπηλίσινπάντʼ ἀγάθʼ ἕωθεν εὐθύς, οἰνοῦτταν μέλιἰσχάδας, ὅσʼ εἰκός ἐστιν Ἑρμῆν ἐσθίειν·νυνὶ δὲ πεινῶν ἀναβάδην ἀναπαύομαι.Καρίωνοὔκουν δικαίως, ὅστις ἐποίεις ζημίανἐνίοτε τοιαῦτʼ ἀγάθʼ ἔχων;