τῷ βουλομένῳ γε κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.Γραῦς Αἀλλʼ οὐδὲ δειπνεῖς κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.Νεανίαςοὐκ οἶδʼ ὅ τι λέγεις· τηνδεδί μοι κρουστέον.Γραῦς Αὅταν γε κρούσῃς τὴν ἐμὴν πρῶτον θύραν.Νεανίαςἀλλʼ οὐχὶ νυνὶ κρησέραν αἰτούμεθα.Γραῦς Αοἶδʼ ὅτι φιλοῦμαι· νῦν δὲ θαυμάζεις ὅτιθύρασί μʼ ηὗρες· ἀλλὰ πρόσαγε τὸ στόμα.Νεανίαςἀλλʼ ὦ μέλʼ ὀρρωδῶ τὸν ἐραστήν σου.Γραῦς Ατίνα; Νεανίαςτὸν τῶν γραφέων ἄριστον.Γραῦς Αοὗτος δʼ ἔστι τίς; Νεανίαςὃς τοῖς νεκροῖσι ζωγραφεῖ τὰς ληκύθους.ἀλλʼ ἄπιθʼ, ὅπως μή σʼ ἐπὶ θύραισιν ὄψεται.Γραῦς Αοἶδʼ οἶδʼ ὅ τι βούλει.Νεανίαςκαὶ γὰρ ἐγώ σε νὴ Δία. Γραῦς Αμὰ τὴν Ἀφροδίτην ἥ μʼ ἔλαχε κληρουμένη,μὴ ʼγώ σʼ ἀφήσω.Νεανίαςπαραφρονεῖς ὦ γρᾴδιον. Γραῦς Αληρεῖς· ἐγὼ δʼ ἄξω σʼ ἐπὶ τἀμὰ στρώματα.Νεανίαςτί δῆτα κρεάγρας τοῖς κάδοις ὠνούμεθα,