δεῦρο δὴ δεῦρο δή,φίλον ἐμόν, δεῦρό μοιπρόσελθε καὶ ξύνευνοςτὴν εὐφρόνην ὅπως ἔσει.πάνυ γάρ τις ἔρως με δονεῖτῶνδε τῶν σῶν βοστρύχων.ἄτοπος δʼ ἔγκειταί μοί τιςπόθος, ὅς με διακναίσας ἔχει.μέθες, ἱκνοῦμαί σʼ Ἔρως,καὶ ποίησον τόνδʼ ἐς εὐνὴντὴν ἐμὴν ἱκέσθαι.