τό τʼ ἐπίκλιντρον ἀποβάλοιοβουλομένη σποδεῖσθαι,κἀπὶ τῆς κλίνης ὄφιν εὕροιςκαὶ προσελκύσαιο βουλομένη φιλῆσαι.

Νεᾶνιςαἰαῖ τί ποτε πείσομαι;οὐχ ἥκει μοὐταῖρος·μόνη δʼ αὐτοῦ λείπομʼ· ἡγὰρ μοι μήτηρ ἄλλῃβέβηκε· †καὶ τἄλλʼ οὐδὲν μετὰ ταῦτα δεῖ λέγειν†.ἀλλʼ ὦ μαῖʼ ἱκετεύομαι, κάλειτὸν Ὀρθαγόραν, ὅπωςσαυτῆς κατόναιʼ, ἀντιβολῶ σε.

Γραῦς Αἤδη τὸν ἀπʼ Ἰωνίαςτρόπον τάλαινα κνησιᾷς·δοκεῖς δέ μοι καὶ λάβδα κατὰ τοὺς Λεσβίους.ἀλλʼ οὐκ ἄν ποθʼ ὑφαρπάσαιοτἀμὰ παίγνια· τὴν δʼ ἐμὴν