φράσῃ καθʼ ἕκαστον ἄνδρʼ ὅποι δειπνήσετε·ὡς αἱ τράπεζαί γʼ εἰσὶν ἐπινενησμέναιἀγαθῶν ἁπάντων καὶ παρεσκευασμέναι,κλῖναί τε σισυρῶν καὶ δαπίδων †νενασμέναι†,κρατῆρα συγκιρνᾶσιν, αἱ μυροπώλιδεςἑστᾶσʼ ἐφεξῆς, τὰ τεμάχη ῥιπίζεται,λαγῷʼ ἀναπηγνύασι, πόπανα πέττεται,στέφανοι πλέκονται, φρύγεται τραγήματα,χύτρας ἔτνους ἕψουσιν αἱ νεώταται.Σμοῖος δʼ ἐν αὐταῖς ἱππικὴν στολὴν ἔχωντὰ τῶν γυναικῶν διακαθαίρει τρύβλια.Γέρων δὲ χωρεῖ χλανίδα καὶ κονίποδεἔχων, καχάζων μεθʼ ἑτέρου νεανίου·ἐμβὰς δὲ κεῖται καὶ τρίβων ἐρριμμένος.πρὸς ταῦτα χωρεῖθʼ, ὡς ὁ τὴν μᾶζαν φέρωνἕστηκεν· ἀλλὰ τὰς γνάθους διοίγνυτε.Ἀνὴρ Βοὐκοῦν βαδιοῦμαι δῆτα. τί γὰρ ἕστηκʼ ἔχωνἐνταῦθʼ, ἐπειδὴ ταῦτα τῇ πόλει δοκεῖ;Ἀνὴρ Ακαὶ ποῖ βαδιεῖ σὺ μὴ καταθεὶς τὴν οὐσίαν;Ἀνὴρ Βἐπὶ δεῖπνον.