μεστὴν ἀπῆρα τὴν γνάθον χαλκῶν ἔχωνκἄπειτʼ ἐχώρουν εἰς ἀγορὰν ἐπʼ ἄλφιτα.ἔπειθʼ ὑπέχοντος ἄρτι μου τὸν θύλακον,ἀνέκραγʼ ὁ κῆρυξ μὴ δέχεσθαι μηδέναχαλκοῦν τὸ λοιπόν· ἀργύρῳ γὰρ χρώμεθα.
Ἀνὴρ Βτὸ δʼ ἔναγχος οὐχ ἅπαντες ἡμεῖς ὤμνυμεντάλαντʼ ἔσεσθαι πεντακόσια τῇ πόλειτῆς τετταρακοστῆς, ἣν ἐπόρισʼ Εὐριπίδης;κεὐθὺς κατεχρύσου πᾶς ἀνὴρ Εὐριπίδην·ὅτε δὴ δʼ ἀνασκοπουμένοις ἐφαίνετοὁ Διὸς Κόρινθος καὶ τὸ πρᾶγμʼ οὐκ ἤρκεσεν,πάλιν κατεπίττου πᾶς ἀνὴρ Εὐριπίδην.Ἀνὴρ Αοὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν. τότε μὲν ἡμεῖς ἤρχομεν,νῦν δʼ αἱ γυναῖκες.Ἀνὴρ Βἃς ἐγὼ φυλάξομαινὴ τὸν Ποσειδῶ μὴ κατουρήσωσί μου.Ἀνὴρ Αοὐκ οἶδʼ ὅ τι ληρεῖς. φέρε σὺ τἀνάφορον ὁ παῖς.
Κηρύκαιναὦ πάντες ἀστοί, νῦν γὰρ οὕτω ταῦτʼ ἔχει,χωρεῖτʼ ἐπείγεσθʼ εὐθὺ τῆς στρατηγίδος,ὅπως ἂν ὑμῖν ἡ τύχη κληρουμένοις