τὸ τοῦ Λαμίου τουτὶ καθεύδοντος λάθρᾳ.Γυνὴ Βτοῦτʼ ἔστʼ ἐκείνων τῶν σκυτάλων ὧν πέρδεται.Πραξάγορανὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρʼ ἐπιτήδειός γʼ ἂν ἦντὴν τοῦ πανόπτου διφθέραν ἐνημμένοςεἴπερ τις ἄλλος βουκολεῖν τὸ δήμιον.ἀλλʼ ἄγεθʼ ὅπως καὶ τἀπὶ τούτοις δράσομεν,ἕως ἔτʼ ἐστὶν ἄστρα κατὰ τὸν οὐρανόν·ἡκκλησία δʼ, εἰς ἣν παρεσκευάσμεθαἡμεῖς βαδίζειν, ἐξ ἕω γενήσεται.Γυνὴ Ανὴ τὸν Δίʼ ὥστε δεῖ σε καταλαβεῖν ἕδραςὑπὸ τῷ λίθῳ τῶν πρυτάνεων καταντικρύ.Γυνὴ Βταυτί γέ τοι νὴ τὸν Δίʼ ἐφερόμην, ἵναπληρουμένης ξαίνοιμι τῆς ἐκκλησίας.Πραξάγοραπληρουμένης τάλαινα;Γυνὴ Βνὴ τὴν Ἄρτεμινἔγωγε. τί γὰρ ἂν χεῖρον ἀκροῴμην ἄραξαίνουσα; γυμνὰ δʼ ἐστί μου τὰ παιδία.Πραξάγοραἰδού γέ σε ξαίνουσαν, ἣν τοῦ σώματοςοὐδὲν παραφῆναι τοῖς καθημένοις ἔδει.οὐκοῦν καλά γʼ ἂν πάθοιμεν, εἰ πλήρης τύχοι