μηδαμῶς πρὸς τῶν θεῶντουτὶ ποιήσῃς μηδʼ ἀφέλῃ μου τὸν βίον.Ἀνήρὦ δαιμόνιʼ ἀνδρῶν τὴν γυναῖκʼ ἔα λέγειν.Πραξάγοραμὴ λωποδυτῆσαι, μὴ φθονεῖν τοῖς πλησίον,μὴ γυμνὸν εἶναι μὴ πένητα μηδένα,μὴ λοιδορεῖσθαι, μὴ ʼνεχυραζόμενον φέρειν.Ἀνήρνὴ τὸν Ποσειδῶ μεγάλα γʼ, εἰ μὴ ψεύσεται.Πραξάγοραἀλλʼ ἀποφανῶ τοῦθʼ, ὥστε σέ τέ μοι μαρτυρεῖνκαὶ τοῦτον αὐτὸν μηδὲν ἀντειπεῖν ἐμοι.
Χορὸςνῦν δὴ δεῖ σε πυκνὴν φρένα καὶ φιλόσοφον ἐγείρεινφροντίδʼ ἐπισταμένηνταῖσι φίλαισιν ἀμύνειν.καινὴ γὰρ ἐπʼ εὐτυχίαισινἔρχεται γλώττης ἐπίνοια πολίτηνδῆμον ἐπαγλαϊοῦσαμυρίαισιν ὠφελίαισι βίου· δηλοῦν δʼ ὅ τί περ δύνασαι καιρός.δεῖται γάρ τοι σοφοῦ τινος ἐξευρήματος ἡ πόλις ἡμῶν.ἀλλὰ πέραινε μόνονμήτε δεδραμένα μήτʼ εἰρημένα πω πρότερον·μισοῦσι γὰρ ἢν τὰ παλαιὰ πολλάκις θεῶνται.