τί δαί με χρῆν δρᾶν;
Βλέπυροςσκόροδʼ ὁμοῦ τρίψαντʼ ὀπῷ
τιθύμαλλον ἐμβαλόντα τοῦ Λακωνικοῦ
σαυτοῦ παραλείφειν τὰ βλέφαρα τῆς ἑσπέρας,
ἔγωγʼ ἂν εἶπον, εἰ παρὼν ἐτύγχανον.Χρέμηςμετὰ τοῦτον Εὐαίων ὁ δεξιώτατοςπαρῆλθε γυμνός, ὡς ἐδόκει τοῖς πλείοσιν·αὐτός γε μέντοὔφασκεν ἱμάτιον ἔχειν·κἄπειτʼ ἔλεξε δημοτικωτάτους λόγους·ὁρᾶτε μέν με δεόμενον σωτηρίας
τετραστατήρου καὐτόν· ἀλλʼ ὅμως ἐρῶ
ὡς τὴν πόλιν καὶ τοὺς πολίτας σώσετε.
ἢν γὰρ παρέχωσι τοῖς δεομένοις οἱ κναφῆς
χλαίνας, ἐπειδὰν πρῶτον ἥλιος τραπῇ,
πλευρῖτις ἡμῶν οὐδένʼ ἂν λάβοι ποτέ.
ὅσοις δὲ κλίνη μή ʼστι μηδὲ στρώματα,
ἰέναι καθευδήσοντας ἀπονενιμμένους
ἐς τῶν σκυλοδεψῶν· ἢν δʼ ἀποκλῄῃ θύρᾳ
χειμῶνος ὄντος, τρεῖς σισύρας ὀφειλέτω.
Βλέπυροςνὴ τὸν Διόνυσον χρηστά γʼ· εἰ δʼ ἐκεῖνά γε