καίτοι πρὸς ὄρθρον γʼ ἐστίν· ἡ δʼ ἐκκλησίααὐτίκα μάλʼ ἔσται· καταλαβεῖν δʼ ἡμᾶς ἕδρας,ἃς Φυρόμαχός ποτʼ εἶπεν, εἰ μέμνησθʼ ἔτι,δεῖ τὰς ἑτέρας πως κἀγκαθεζομένας λαθεῖν.τί δῆτʼ ἂν εἴη; πότερον οὐκ ἐρραμμένουςἔχουσι τοὺς πώγωνας, οὓς εἴρητʼ ἔχειν;ἢ θαἰμάτια τἀνδρεῖα κλεψάσαις λαθεῖνἦν χαλεπὸν αὐταῖς; ἀλλʼ ὁρῶ τονδὶ λύχνονπροσιόντα. φέρε νυν ἐπαναχωρήσω πάλιν,μὴ καί τις ὢν ἀνὴρ ὁ προσιὼν τυγχάνῃ.Γυνὴ Αὥρα βαδίζειν, ὡς ὁ κῆρυξ ἀρτίωςἡμῶν προσιουσῶν δεύτερον κεκόκκυκεν.Πραξάγοραἐγὼ δέ γʼ ὑμᾶς προσδοκῶσʼ ἠγρηγόρητὴν νύκτα πᾶσαν. ἀλλὰ φέρε τὴν γείτονατήνδʼ ἐκκαλέσωμαι θρυγονῶσα τὴν θύραν.δεῖ γὰρ τὸν ἄνδρʼ αὐτῆς λαθεῖν.Γυνὴ Βἤκουσά τοιὑποδουμένη τὸ κνῦμά σου τῶν δακτύλων,ἅτʼ οὐ καταδαρθοῦσʼ. ὁ γὰρ ἀνὴρ ὦ φιλτάτη,Σαλαμίνιος γάρ ἐστιν ᾧ ξύνειμʼ ἐγώ,