ἐγώ. Πραξάγοραἴθι δὴ στεφανοῦ· καὶ γὰρ τὸ χρῆμʼ ἐργάζεται.ἄγε νυν ὅπως ἀνδριστὶ καὶ καλῶς ἐρεῖςδιερεισαμένη τὸ σχῆμα τῇ βακτηρίᾳ.Γυνὴ Βἐβουλόμην μὲν ἂν ἕτερον τῶν ἠθάδωνλέγειν τὰ βέλτισθʼ, ἵνʼ ἐκαθήμην ἥσυχος·νῦν δʼ οὐκ ἐάσω κατά γε τὴν ἐμὴν μίανἐν τοῖς καπηλείοισι λάκκους ἐμποιεῖνὕδατος. ἐμοὶ μὲν οὐ δοκεῖ μὰ τὼ θεώ.Πραξάγοραμὰ τὼ θεώ; τάλαινα ποῦ τὸν νοῦν ἔχεις;Γυνὴ Βτί δʼ ἔστιν; οὐ γὰρ δὴ πιεῖν γʼ ᾔτησά σε.Πραξάγοραμὰ Δίʼ ἀλλʼ ἀνὴρ ὢν τὼ θεὼ κατώμοσας,καίτοι τά γʼ ἄλλʼ εἰποῦσα δεξιώτατα.Γυνὴ Βὢ νὴ τὸν Ἀπόλλω.Πραξάγοραπαῦε τοίνυν, ὡς ἐγὼἐκκλησιάσουσʼ οὐκ ἂν προβαίην τὸν πόδατὸν ἕτερον, εἰ μὴ ταῦτʼ ἀκριβωθήσεται.Γυνὴ Βφέρε τὸν στέφανον· ἐγὼ γὰρ αὖ λέξω πάλιν.οἶμαι γὰρ ἤδη μεμελετηκέναι καλῶς.ἐμοὶ γὰρ ὦ γυναῖκες αἱ καθήμεναι—