λέγοις ἄν. Γυνὴ Αεἶτα πρὶν πιεῖν λέγω; Πραξάγοραἰδοὺ πιεῖν.Γυνὴ Ατί γὰρ ὦ μέλʼ ἐστεφανωσάμην; Πραξάγοραἄπιθʼ ἐκποδών· τοιαῦτʼ ἂν ἡμᾶς ἠργάσωκἀκεῖ.Γυνὴ Ατί δʼ; οὐ πίνουσι κἀν τἠκκλησίᾳ; Πραξάγοραἰδού γε σοὶ πίνουσι.Γυνὴ Ανὴ τὴν Ἄρτεμινκαὶ ταῦτα γʼ εὔζωρον. τὰ γοῦν βουλεύματααὐτῶν ὅσʼ ἂν πράξωσιν ἐνθυμουμένοιςὥσπερ μεθυόντων ἐστὶ παραπεπληγμένα.καὶ νὴ Δία σπένδουσί γʼ· ἢ τίνος χάριντοσαῦτʼ ἂν ηὔχοντʼ, εἴπερ οἶνος μὴ παρῆν;καὶ λοιδοροῦνταί γʼ ὥσπερ ἐμπεπωκότες,καὶ τὸν παροινοῦντʼ ἐκφέρουσʼ οἱ τοξόται,Πραξάγορασὺ μὲν βάδιζε καὶ κάθησʼ· οὐδὲν γὰρ εἶ.Γυνὴ Ανὴ τὸν Δίʼ ἦ μοι μὴ γενειᾶν κρεῖττον ἦν·δίψῃ γάρ, ὡς ἔοικʼ, ἀφαυανθήσομαι.Πραξάγοραἔσθʼ ἥτις ἑτέρα βούλεται λέγειν;