κἄπειτʼ ἐπειδὰν τῆσδʼ ἀπαλλαγῶ, πάλινφρύνην ἔχουσαν λήκυθον πρὸς ταῖς γνάθοις.ἆρʼ οὐ κακοδαίμων εἰμί; βαρυδαίμων μὲν οὖννὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρʼ ἀνὴρ καὶ δυστυχής,ὅστις τοιούτοις θηρίοις συνείρξομαι.ὅμως δʼ ἐάν τι πολλὰ πολλάκις πάθωὑπὸ τοῖνδε τοῖν κασαλβάδοιν δεῦρʼ ἐσπλέων,θάψαι μʼ ἐπʼ αὐτῷ τῷ στόματι τῆς ἐσβολῆς,καὶ τήνδʼ ἄνωθεν ἐπιπολῆς τοῦ σήματοςζῶσαν καταπιττώσαντες εἶτα τὼ πόδεμολυβδοχοήσαντες κύκλῳ περὶ τὰ σφυρὰ