νὴ τὴν Ἑκάτην ἐάν τε βούλῃ γʼ ἤν τέ μή.Νεανίαςὦ τρισκακοδαίμων εἰ γυναῖκα δεῖ σαπρὰνβινεῖν ὅλην τὴν νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν,κἄπειτʼ ἐπειδὰν τῆσδʼ ἀπαλλαγῶ, πάλινφρύνην ἔχουσαν λήκυθον πρὸς ταῖς γνάθοις.ἆρʼ οὐ κακοδαίμων εἰμί; βαρυδαίμων μὲν οὖννὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρʼ ἀνὴρ καὶ δυστυχής,ὅστις τοιούτοις θηρίοις συνείρξομαι.ὅμως δʼ ἐάν τι πολλὰ πολλάκις πάθωὑπὸ τοῖνδε τοῖν κασαλβάδοιν δεῦρʼ ἐσπλέων,θάψαι μʼ ἐπʼ αὐτῷ τῷ στόματι τῆς ἐσβολῆς,καὶ τήνδʼ ἄνωθεν ἐπιπολῆς τοῦ σήματοςζῶσαν καταπιττώσαντες εἶτα τὼ πόδεμολυβδοχοήσαντες κύκλῳ περὶ τὰ σφυρὰἄνω ʼπιθεῖναι πρόφασιν ἀντὶ ληκύθου.
Θεραπαίναὦ μακάριος μὲν δῆμος, εὐδαίμων δʼ ἐγώ,αὐτή τέ μοι δέσποινα μακαριωτάτη,ὑμεῖς θʼ ὅσαι παρέστατʼ ἐπὶ ταῖσιν θύραιςοἱ γείτονές τε πάντες οἵ τε δημόται,ἐγώ τε πρὸς τούτοισιν ἡ διάκονος,