ἐξὸν καθέντα γρᾴδιον τοιουτονὶἐκ τῶν φρεάτων τοὺς κάδους ξυλλαμβάνειν;Γραῦς Αμὴ σκῶπτέ μʼ ὦ τάλαν ἀλλʼ ἕπου δεῦρʼ ὡς ἐμέ.Νεανίαςἀλλʼ οὐκ ἀνάγκη μοὐστίν, εἰ μὴ τῶν ἐμῶντὴν πεντακοσιοστὴν κατέθηκας τῇ πόλει.Γραῦς Ανὴ τὴν Ἀφροδίτην δεῖ γε μέντοι σʼ. ὡς ἐγὼτοῖς τηλικούτοις ξυγκαθεύδουσʼ ἥδομαι. Νεανίαςἐγὼ δὲ ταῖς γε τηλικαύταις ἄχθομαι,κοὐκ ἂν πιθοίμην οὐδέποτʼ.Γραῦς Αἀλλὰ νὴ Δίαἀναγκάσει τουτί σε.Νεανίαςτοῦτο δʼ ἔστι τί; Γραῦς Αψήφισμα, καθʼ ὅ σε δεῖ βαδίζειν ὡς ἐμέ.Νεανίαςλέγʼ αὐτὸ τί ποτε κἄστι.Γραῦς Ακαὶ δή σοι λέγω.ἔδοξε ταῖς γυναιξίν, ἢν ἀνὴρ νέοςνέας ἐπιθυμῇ, μὴ σποδεῖν αὐτὴν πρὶν ἂντὴν γραῦν προκρούσῃ πρῶτον· ἢν δὲ μὴ ʼθέλῃπρότερον προκρούειν ἀλλʼ ἐπιθυμῇ τῆς νέας,ταῖς πρεσβυτέραις γυναιξὶν ἔστω τὸν νέον